ewaldmarggraff

Expertpagina.nl

Als startpagina - Bij je favorieten - Eigen startpagina

Advertenties

Aanmelden

Bekijk of de naam nog vrij is en registreer de naam:

.expertpagina.nl

Overzicht

Ewald Marggraff vught * 9 juni 1923 -- Vught +7 december 2003

Ewald Marggraff vught * 9 juni 1923 --  Vught +7 december 2003

Ewald had dezelfde voornamen als zijn voorvader de eerste vrede rechter in 's Hertogenbosch. Wilhelmus Fredericus Ewaldus. Deze werd in 25 mei 1800 in 's hertogenbosch gedoopt en is daar 26 januari 1868 overleden.

De voor en roepnaam Ewald

De voor en roepnaam Ewald

Tweestammige Germaanse naam, ongeveer met de betekenis `de naar de wet heersende'. Uit Ee `wet' (zie ee-) en -wald bij waldan `heersen' (zie -wald-). Naam van twee heiligen, broers, naar hun haarkleur onderscheiden in Ewaldus de `witte' en de `zwarte', missionarissen en martelaars; kerk. feestdag: 3 okt. Patroons van Westfalen. Oudste voorbeeld in Holl.: Dordrecht 1420 (Van der Schaar); overigens pas later in de 15e eeuw vrij frequent in Holland

Familiewapen familie Marggraff

Familiewapen familie Marggraff

De familie beschikt over een familiewapen gekenmerkt door 3 klokjes. Von Glockmann had deze ontworpen. De familie zou tot de categorie Land-Adel behoren, uit Duitsland, en Ewald zou niet de titel Baron hebben zoals veel in de media heeft gestaan. Tevens staat in enkele artikelen dat Ewald ook een nog levende broer zou hebben, dit is ook onjuist.

De Marggraffs komen naar Nederland

Al vanaf de eerste Marggraffs in Den Bosch staat de naam synoniem voor bezit. Akten uit 1767, opgetekend door notaris Everardus van Bruggen, maken al melding van de vele eigendommen van de koopman Ludewig Marggraff: huizen aan de Markt, Hinthamerstraat en de Colperstraat, weilanden in Deuteren, onder Empel en Nuland en bezittingen in Vught. Bij de volkstelling in 1822 komen we op de markt van 's Hertogenbosch Johan kristoffel tegen met het Lutherse geloof . Willem Frederik Ewald Marggraff is overleden op 26-01-1868 te 's hertogenbosch.Hij was daar de eerste vredesrechter. Op de lijst van 31 rijkste Bosschenaren met het hoogste inkomen in 1873 neemt de protestantse kantonrechter L.W. Marggraff met 17.000 gulden plaats in de ‘middenmoot’ .Wat ik begrepen heb van Ewald woonde zijn voorouders in het grote huis tegen over de Moriaan waar hunkemueler nu zit het had het adres amrkt C-8. L.W.J. Marggraff was in de jaren rond 1969 samen met Mr. J.B. Baron van Hughenpoth tot den berenklauwvan de Nederlandse bank adviseur die in de kruisstraat was gevestigd.tevens was L.W.J. marggraff penningmeester voor de maatschappij tot nut van het algemeen.

De Marggraff's komen naar Vught

De Marggraff's komen naar Vught

Op 28 augustus 1884 wordt het gezin Marggraff in het Vughtse bevolkingsregister ingeschreven. Johan (1848-1911) en Bernadina Harkema Bekker(1850-1915) en hun 3 kinderen. Als moeder Bernadina overlijdt komt tante Jeanette bij Lodewijk op Zionsburg wonen. Ze is de zuster van zijn moeder Bernadina én moeder van Maria de vrouw van de burgemeester J.Chr. Marggraff.

Het ontstaan van het Landgoed Zionsburg

Het ontstaan van het Landgoed Zionsburg

Ongeveer in 1663 sticht de Duitse orde een Commanderij op de plek waar het huidige Zionsburg ligt. Hier zullen zij blijven tot ongeveer 1663. Tussentijds wordt alles platgebrand in 1543 door de roofridder Maarten van Rossum die de stad s Hertogenbosch niet in kon nemen zijn lusten ging botvieren.

Cornelus Kuchlinus 1663

Cornelus Kuchlinus  1663

Deze bouwt op de ruine van de Duitse Commanderij een huis. De onderaardse gang die naar de Vughtse toren loopt blijft intact.

De tijd tussen 16.90 en 18.47

16.90: Pieter de Koning koopt Sionsburg.17.17: Brouwer Petrus van Geffen koopt het inmiddels vervallen pand. 17.76: Jan Christiaan van Heemskerk koopt Sionsburg.17.80: van Heemskerk overlijdt en Sionsburg komt weer op de markt. 18.28: Verkoop per opbod. Koper is Jonkheer Willem Arnold Alting Lamoraal van Gesau. De Jonkheer dempt de gracht. 18.47: Gouvernante van prinses Sophie, Roline Wilhelmine Baronesse Rigot koopt Zionsburg, dat zij als huurder al enige jaren bewoonde. .

18.48: Koning Willem II .

18.48: Koning Willem II .

De koning koopt het landgoed van de Baronesse evenals andere Vughtse buitenplaatsen. Volgens Ewald had hij overal vriendinnen. Hier de koning met zij vrouw Anna Paulowna en hun kinderen Alexander, Hendrik, Willem en Sophie

Barones Roline Wilhelmine koopt het landgoed in 1850 terug

Barones Roline Wilhelmine koopt het landgoed in 1850  terug

18.50: Gouvernante van Prinses Sophie Roline Wilhelmine Baronesse Rigot koopt haar voormalige Zionsburg terug van de Koning

Jhr. Charles Pierre de grancy

Jhr. Charles Pierre de grancy

Getrouwd met jonkvrouwe Wilhelmina Martini van geffen. Het gezit neemt zijn intrek op Zionsburg in 1869. Als Charles 1n 1874 vlakna de dood van zijn zoon overlijdt, ziet de weduwe het niet zitten om alleen op Zionsburg te blijven wonen.Zij wil dit in delen verkopen echter er is 1 man die de verkoop in het Oude Bijltje met een bod van 51.560 iedereen overtroeft en krijgt het hele landgoed in beheer. Johan Willem Lodewijk legt op 16 augustus 1882 de eerste steen van het nieuwe Zionsburg. Vader Johan overlijd in 1911 en zijn vrouw in 1915. Lodewijk de enige zoon blijft alleen achter. Deze woont enige tijd samen met ene Maria en na diens overlijden in 1918 komen de drie zusters Schrann in dienst bij Lodewijk met de jongste Katharina trouwt hij.

De nieuwe eigenaren de Marggraff's

De nieuwe eigenaren de Marggraff's

18.81: Johan Lodewijk Marggraff koopt Zionsburg. 18.82: Marggraff verkoopt het landhuis als bouwmateriaal aan slopers. 18.82: Charles Stracké ontwerpt een nieuwe villa in Neo Renaissance stijl met veel kenmerken van de vrijmetselarij en oude mythen. 19.44 Zionsburg raakt beschadigd door beschieting. 20.03: Zionsburg brandt geheel uit

Landgoed Zionsburg en de mythe

Landgoed Zionsburg en de mythe

De naam Zion (Sion) heeft een Bijbelse betekenis. Zion de berg waar het Joodse volk na terugkomst uit Egypte hun Heilige tempel bouwden. De ridders van de Duitse orde hebben het gebouw exact zo geplaatst dat de hoofdlijn door het huis op de pyramiden in Egypte uitkomt. De lijn loopt exact over het midden van Athene.De hoofdlijn van het koetshuis komt in Jerusalem uit. Door Johan Lodewijk kregen de nieuwe gebouwen ook een mythologische betekenis. Daar waar we het snijpunt van de lijnen met de oude kerktoren verbinden , ontstaat een lijn die naar Mekka loopt. Het huis werd verder rijk versierd met symbolen die hun oorsprong vinden in oude, Christelijke mythen en de vrijmetselaarij

De bouw van het nieuwe Zionsburg

De bouw van het nieuwe Zionsburg

In 1881 koopt Johan Lodewijk Marggraff Zionsburg , in 1882 ontwerpt Charles Stracke de broer van Johan Theodoor de nieuwe Villa. Van Nieuwkerken decoreerde de gevels

De indeling van Zionsburg

De indeling van Zionsburg

Als je de kleine trap opliep voor het huis ging je via de voordeur naar binnen en kon je rechtdoor een kleine gang in of rechts een lange marmeren gang. Liep je rechtdoor dan had je meteen links een grote eetkamer, hieraan grensden 2 serre's waarvan er 1 altijd in gebruik bleef. De eetkamer was ruim en had een klein soort van zitje waar het torentje uitgebouwd was. Je kon je afschermen door de grote rode gordijnen dicht te trekken. In deze kamer had ewald zijn televisie staan en zijn radio. Terug in de kleine gang verderop was er nog een deur naar links naar de eetkamer deze was dichtgemaakt en er hing een kapstok voor. daar tegenover was de deur naar de grote kelder onder de trap. rechtdoor ging je naar het toilet voorzien van niet al te fraaie blauwe tegeltjes. Gaande vanuit het kleine halletje de grote gang in dan had je vrijwel direct links een deur naar de kleine salon, deze was makkelijk warm te stoken en Ewald zat hier vaak in de winter. Deze salon had schuifdeuren die toegang gaven aan de grote salon, een kamer waar ooit het interieur bestond uit wit met goudkleurige voorwerpen en meubels. Verderop in de gang was er links een deur naar deze grote salon. Daar tegenover dus rechts was de werkkamer van Ewald ,hier ontving hij meestal gasten tevens was het de bibliotheek met eeuwen oude boeken. Er stonden een paar makkelijke stoelen en het was daar tijdens de winter niet echt behaaglijk de laatste jaren deed de oliekachel het niet meer. Terug in de gang verder lopend kwam je in een bijkeuken voorzien van een grote kast met vele soorten oude glazen, Ewald attendeerde mij erop als ik moezel schonk ik de glazen met de groene pootjes moest nemen. Links was de deur naar de keuken meteen recht van de keukendeur was de trap naar de kleine voormalige voorrraad kelder,en iets verder een deur die naar de buitendeur leidde aan de achterzijde tevens was haaks op deze deur een tweede trap naar boven. Op de eerste verdieping was boven het toilet de douche ik geloof voor het personeel in vroegere tijden. de gang in lopend had je aan de linkerzijde de portretten gallerij links een deur naar deur naar een grote slaapkamer in het midden van het huis dat de kamer was van zijn (oud) tante, zowel kleding als andere assesoires waren ver na haar dood nog in deze kamer te vinden. liep je rechtdoor richting de ramen aan de voorkant was er rechts een grote kamer met schuifdeuren en een uitbouw van het torentje dit was geloof ik de voormalige slaapkamer van de ouders. langs de ramen lopend kon je linksaf en dan had je meteen aan je linker kant een deur die naar de vroegere badkamer leidde. Nu was het een opslag van dure schilderijen omdat de kamer snel en goed warm te houden was. de deur daar naast was de deur naar Ewald zijn voormalige slaapkamer met balkon. Toen hij zijn sleutel kwijt was eind jaren 90 nam hij een andere kamer als slaapkamer in gebruik. Links naast deze deur was er nog een deur die naar de grote slaapkamer leidde. pal tegenover de deur waar Ewald zijn voormalige slaapkamer was was de deur die je naar de logeerkamer bracht aan de voorkant van het landhuis. daarnaast was er het trappenhuis met 2 aangrenzende kamers. aan de rechterkant de deur naar een vrijwel lege kamer waar het enorm naar vocht rook daar tegenover Ewald zijn latere slaapkamer. Boven de grote trap kon je naar de zolder bij binnenkomst 2 kleine kamers links waar de bedienden sliepen, een trapje naar de theekoepel en een grote zolder met enorm veel spullen aan het einde van de zolder was er weer een kamer naar de voorkant deze zat altijd dubbel op slot waarom weet ik niet zeker maar er waren nogal van nostalgische voorwerpen te vinden zoals kinderspeelgoed enzo.

De ontwerper Johan Theodoor Stracke

De ontwerper Johan Theodoor Stracke

Veel meubels in het huis waren ontworpen door ontwerper Johan Thedodoor stracke , hij is van 1876 tot 1891 directeur aan de Koninklijke school voor Nuttige en Beeldende Kunsten in 's Hertogenbosch en stond hoog aangeschreven in de kunstenaarswereld. Met name de meubels in het kantoor. Er staat een artikel over in het boek 'de lelijke tijd' Ewald was apetrots toen een stoeltje werd geleend door het Rijksmuseum te Amsterdam voor een tentoonstelling.

Het interieur van het kantoor annex bibliotheek

Het interieur van het kantoor annex bibliotheek

De tafel en de stoelen zijn ontworpen en vervaardigd door de eerder genoemde Stracke.

Lokatie van het landgoed

Lokatie van het landgoed

De locatie van Zionsburg ligt op de hoek van de Taalstraat en Helvoirtseweg in Vught

Zionsburg april 1894

Zionsburg april 1894

Zeldzame foto van het Landhuis vanaf het midden van het Landgoed gezien

De lange laan met bomen aan de taalstraat zijde

De lange laan met bomen aan de taalstraat zijde

Hier een afbeelding van de hoofdlaan met een prachtige bomenpartij hier zijn de toegangs hekken nog aanwezig Volgens Ewald was er een hooiwagen onder het viaduct doorgereden en had zo vlam gevat. Om niet onder de bomen van de Taalstraat/ Helvoirtse weg te hoeven rijden leidde de politie de brandende wagen door de tuin van Ewald, Vreemd want het stond daar ook vol bomen. Afijn men keek niet zo nauw en de hekken aan beide ingangen werden totaal aan gruzelementen gereden door de paniek. Ewald had iets van de verzekering teruggekregen mar dat was een schijntje. na de geweldadige overval werd de uitgang Torenhek d.m.v. een ijzeren hek afgesloten.

De torenstraat het voormalige binnenpad

De torenstraat het voormalige binnenpad

Voorheen werd de straat achter de Lambertustoren binnenpad genoemd en was niet bestraat hier een aantal kinderen. Op de achtergrond zijn de bomen te zien die vroeger om de toren stonden. Tegenover deze toren ligt Zionsburg.

De serre aan de achterkant rond 1930.

De serre aan de achterkant rond 1930.

Aangezien de leeuwen er al staan en de Marggraff kinderen (2 kinderen op de foto te zien) geboren zijn in de jaren '20 zal deze foto omstreeks 1930 genomen zijn

Zionsburg serre zwart witte ansicht

Zionsburg serre zwart witte ansicht

Onder de serre door moet de onderaardse gang lopen naar de toren. een weekblad uit 1928 maakt daar melding van. Maar door het water dat er in staat, en de vieze lucht is men er niet doorheen gegaan.

Zionsburg serre zijde (kleur)

Zionsburg serre zijde (kleur)

Dit is de zijkant van Zionsburg rond 1900, hier aan de zijkanten van de serre groeiden rozen. Ewald vond ze prachtig en ze moesten vaak gesnoeid worden Hij zei altijd: 'Hoe beter je ze snoeit, hoe mooier ze volgend jaar zijn'

Een tuinman aan het werk begin 1900

Een tuinman aan het werk begin 1900

In vroegere tijden werkten er meerdere tuinmannen op Zionsburg het was toen ongeveer 9 hectare groot dus dat was wel nodig om alle paden te onderhouden en het buitenrijden van de palmen en tropische plantendie in de orangerie stonden in de winter. In de prachtige orangerie van gietijzer was er ook laurier te vinden . Onberijpelijk volgens Ewald, zijn vader die op een koude winternacht op zijn sloffen naar de orangerie ging om te kijken of er nog gestookt moest worden. Nee ik koop het wel gewoon bij de Albert Heijn was zijn duidelijke antwoord

Inauguratie van Rijckevorsel als Burgemeester

Inauguratie van Rijckevorsel als Burgemeester

Hier een afbeelding met een deel van de tuin van Zionsburg (rechts) In het begin waren er op het landgoed allemaal netjes onderhouden paden. Deze zijn bijna allemaal verdwenen in de wildernis. Op de afbeelding de inauguratie in het voormalige raadhuis van burgemeester van Rijckevorsel.

Hoekzijde Zionsburg

Hoekzijde Zionsburg

Foto van voor 1920, het beeld staat naar de straat gedraaid. Toen eigendom van de overbuurman. (zie verder op deze pagina hoe het bezit werd van de Marggraffs)

Tuinaanzicht 1918

Tuinaanzicht 1918

Hier is duidelijk te zien dat het beeld niet meer op zijn oorspronkelijke plek staat, maar is dichter bij het huis geplaatst en zo gedraaid dat het beeld het vooraanzicht naar Zionsburg had.

Al vroeg was Zionsburg een oase van groen

Al vroeg was Zionsburg een oase van groen

Deze afbeelding van rond 1940 toont aan dat Zionsburg al vroeg een oase van groen was in het hart van Vught.Te zien de taalstraat met rechts het Bijltje en links het landgoed

Zionsburg jaren '90

Zionsburg jaren '90

Speciaal voor de foto heeft Ewald zijn wagens verplaatst (één moesten we wegduwen die reed al niet meer)Hij liet drie amerikaanse wagens voor zijn huis staan in de hoop dat inbrekers zouden denken dat er bezoek was.

Tuin aan de serre zijde

Tuin aan de serre zijde

Zicht op de serre met tropische boompjes in de tuin

Zionsburg vanaf de straatzijde.

Zionsburg vanaf de straatzijde.

Ansicht vanaf de straatzijde van de Helvoirtseweg

De imposante zuilen

De imposante zuilen

Deze foto is bijzonder, niet vanwege de personen die afgebeeld zijn, maar duidelijk is het torenhek te zien met de imposante zuilen.

Het Monumentale pand Parva Domus letterlijk vertaald: 'om het volk van dienst te zijn'

Het Monumentale pand Parva Domus letterlijk vertaald: 'om het volk van dienst te zijn'

Jarenlang stond het pand Parva Domus/ Domus Rosalia bij de ingang van Zionsburg leeg. ( rechts van de grote laan aan de Taalstraat) . Een leuke anekdote is dat op een herfstmiddag een oudere dame bij Ewald aan belde ik zat in de kleine salon en kon het gesprek volgen. De vrouw zei:"meneer vindt U het niet levensgevaarlijk ik reed met mijn auto langs het pand Parva Domus en ik zag dat de dakpannen los liggen. Dit is zeer gevaarlijk, dalijk vallen ze op de wagens. Toen zei Ewald : Mevrouwtje als ik op de weg rijd met mijn auto dan ga ik niet op dakpannen letten maar op de weg ik zou dan veel gevaarlijker bezig zijn, en klapte de deur dicht. Lachend kwam hij de salon binnen met zijn bekende uitspraak: Wat wil je nou, die pannen vliegen er zomaar niet vanaf. Wat ik wel even wil vermelden is dat niet alleen leegstand de oorzaak is van verloedering. Neem een leeg pand dat compleet is, dat kan er nog jaren staan. Maar als er ruiten ingegooid worden en de zinken dakgoten gestolen worden krijg je grote lekkages, rottingen en wat al niet meer. Ik ben niet van mening dat een leegstaand pand in enkele jaren een ruine is alleen door het leegstaan. Vernieling is volgens mij een grote reden van het versnellen van het verval. Eigenlijk had het pand wel degelijk historische waarde. Vanaf ongeveer 1620 woonde er de Adellijke familie van der Stegen. Nicolaas van der Stegen ( de jonge) was secretaris van Willem van Oranje. Hierdoor kreeg het pand lange tijd de bijnaam: 'den prince van Oranje'. In 1694 werd het pand een herberg met als eigenaar Yoost Heesmans. Tot ongeveer 1754 moet er alcohol gevloeid hebben. Tussen 1758 en 1776 wordt het pand opgesplitst in 2 woonhuizen. Te weten Parva Domus en Domus Rosalia. Eigenaren waren o.a. de Gemeente secretarissen Tholinx en van grinsven. Rond 1880 wordt het pand het bezit van Procuratiehouder Mr. Zouman die het in 1876 aan dokter Frans van Hal verkoopt. Tussen ongeveer 1900 en 1910 woont de bankier de la Court die het na een failliesement verkoopt aan Lodewijk Marggraff. Tijdens de tweede wereldoorlog werden de panden ernstig verwoest. De laatste verbouwing is van rond 1955, Ewald laat het opknappen en het pand krijgt een nieuw dak. Nadat Ewald gedwonen werd de panden op te knappen of te slopen koos hij voor het laatste. Volgens hem zou opknappen vele malen duurder zijn dan het pand waard was. Hem werd een bedrag van 100.00 gulden beloofd indien ewald het zou voor 1 april 1993 zou afbreken. Na afbraak heeft hij dit niet van de gemeente gekregen. Nee de verstandhouding was in en in triest tussen beiden. Burgemeester de Graaff had een brede glimlach toen hij van de sloop hoorde, ik vind het niet iets om trots op te zijn.

Parva Domus rond 1900

Parva Domus rond 1900

In 1920 wordt het pand bezit van lodewijk Marggraff die als doel heeft het pand af te laten breken ter verfraaing van Zionsburg.

Parva Domus net na de oorlog.

Parva Domus net na de oorlog.

Beschadigd omdat er een vuurlinie liep over Zionsburg heen. In 1954 opgeknapt maar het pand werd niet lang meer bewoond.

Domus Rosalia fotowinkel jaren '50.

Domus Rosalia fotowinkel jaren '50.

Na de tweede wereld oorlog heeft er nog een tijdje een fotograaf het pand bewoond.

Hoe won Ewald de strijd om Parva Domus?

Hoe won Ewald de strijd om Parva Domus?

Tijdens een rechtszitting dacht de tegenpartij vertegenwoordigd door twee personen het ultieme bewijs te hebben dat Parva Domus een Rijksmonument zou zijn. Ze kwamen met foto's van oude balken van de zolder met brandmerken uit de 18e eeuw. Ewald dacht heel even na en zei: Klopt die brandmerken zijn authentiek maaaar die balken zijn er na de tweede wereld oorlog in het pand geplaatst ter vervanging van de oude. Deze balken waren eigenlijk afkomstig uit oude boerderijen die ewald bezat. Einde discussie. Begin van de ondergang van het Monumentale pand.

Het theekoepeltje

Het theekoepeltje

Boven op het landhuis stond een theekoepeltje, waanzin volgens ewald wie gaat er nou op het dak zitten. Nee hij zat liever achter het huis met een mooi uitzicht op de wei en de vijver. Wat hij van prive vliegtuigjes, helicopters, en luchtballonnen vond? Niet te geloven, denk je vrij te zitten in zo'n grote tuin, kunnen ze je nog begluren! Hier het theekoepeltje na de brand.

Waarom duurt de opbouw zolang?

Waarom duurt de opbouw zolang?

De restauratie van het landgoed Zionsburg, herstel van de daarbij horende landgoederen zijn afhankelijk van een tweetal factoren: a) Mate van successieheffing over de totale erfenis. Wanneer de overheid in kan stemmen met de heffing van een lager tarief voor overdracht, blijven er meer gelden beschikbaar om Zionsburg en de langoederen in hun oude luisterte herstellen. Rentabilitiet van de landgoederen. Daar waar in het verleden land- en bosbouw rendeerden, brengen deze primaire en grondgebonden takken vandaag de dag geen rendement meer. Productieverhoging is door de vaak kleinschalige landbouw moeilijk en eigenlijk ook niet wenselijk en passend in de waardevolle natuurlandschappen Landbouw: Dalende opbrengsten, stijgende kosten, afbouw van overheidsubsidies. Bosbouw:opbrengsten al vele jaren nihil, zelfs minder dan de toegerekende kosten. Natuur:Geen financiële opbrengsten en blijvende hoge lasten. De subsidiegelden die af en toe binnenkomen , zijn door het wisselende subsidiebeleid niet van structurele aard en slechts gericht op onderhoud. De Marggraff Stichting zal een zoektocht moeten uitzetten naar andere economische dragers. Deze zoektocht wordt een samenwerking tussen stichting en de overheid. Verkoop van landgoederen is voor de stichting de laatste optie. Uiteraard zal verkoop versnippering met zich meebrengen, waardoor de huidige natuurwaarden en cultuurhistorie van de landgoederen ernstig op de tocht komen te staan.

Ewald en een borreltje

Ewald en een borreltje

Na een dag te hebben gewerkt kwam er altijd een borreltje. Zoals hij hier te zien is in de deuropening met een glaasje in zijn hand was iets standaard meestal was het sherry. De foto is midden jaren '90 gemaakt toen ik naar huis ging. Een van de weinige foto's van Ewald die ikzelf genomen heb. Toen Ewald vanaf midden jaren '90 medicijnen moest slikken ( ik denk vanwegen zijn prostaat, hij sprak daar niet over) mocht hij geen alcohol meer. Dat werd toch voor hem gehaald en ik moest het van zijn zus Louise verstoppen, nou op de meest vreemde plekken heb ik dat gedaan. Later stonden er dozen vol wijn in de gang, dat lukte me niet meer om ze te verstoppen.

De avond voorafgaande de brand

De avond voorafgaande de brand

Ik heb na de brand begrepen dat Ewald de dag voor de brand naar een crematie van iemand was gegaan. Hij werd later uitgenodigd door degene die hem reed om mee te gaan naar waarschijnlijk zijn huis om te gaan eten. Dit had Ewald tegen een van zijn zussen verteld, wanneer weet ik niet. Hij liet merken dat hij daar absoluut geen zin in had en is achteraf toch gegaan. De persoon heeft hem later naar huis gebracht en vanaf dat moment is er niet meer te achterhalen wat er gebeurd zou kunnen zijn. Saillaint detail; deze bekende had ( achteraf gezien) een reserve sleutel van Zionsburg, een voorwerp dat Ewald door de jaren heen alleen aan zijn zussen gaf.....

Het goochelen tijdens geschillen met de Gemeente

Het goochelen tijdens geschillen met de Gemeente

Ewald had een stuk grond tegenover Elzenburg dat gebruikt werd om mais te verbouwen. De gemeente had na een voorval met het openbreken van de openbare weg het toegangs dijkje naar Ewald zijn perceel vernield. Ewald schreef de Gemeente aan en hij kreeg een antwoord met : Het zal zo snel mogelijk hersteld worden. Ik vroeg hem een half jaar later toen we elzenburg bezochten of de overgang al gemaakt was . Nee zei Ewald glunderend daar wacht ik nog even mee. Daarna vertelde hij mij zijn truck: na enkele jaren schreef Ewald de gemeente opnieuw aan dit keer met het feit dat hij zwart op wit had staan dat het een fout van de Gemeente betrof en....... Ewald had jaren geen mais kunnen verbouwen hij kon immers niet op zijn perceel komen. Het gevolg... weer een riante vergoeding

De overval in 1994 waarbij Ewald ernstig gewond raakte.

De overval in 1994 waarbij Ewald ernstig gewond raakte.

28 april 1994 werd Ewald overvallen en zwaar mishandeld. Hij vertelde mij dat hij de eetkamer inliep en toen werd het zwart voor zijn ogen. Wel kreeg hij mee dat een persoon zei; laat hem maar hij is al dood.Hij moet enorm veel bloed verloren hebben, volgens zijn zuster zaten de spatten tegen het eeuwenoude behang, net zo eng als in een film. Bijna was er sprake van een moord. Ik heb Ewald nog bezocht in het ziekenhuis en heb er nog een foto van, ik mocht van hem een foto nemen en heb hem een copie gegeven. Ewald wilde eigenlijk geen informatie geven omdat hij de politie niet vertrouwde. Zonder dat ik het wist ging de politie op zoek naar mij. Ewald had uitdrukkelijk verzocht mij erbuiten te laten dat riekte waarschijnlijk naar een relatie voor de politie. Ik ben na het spreken van Ewald zelf naar de politie gegaan. Walgelijk, er werd meteen gezegd we kunnen het kort houden of lang laten duren geef maar toe dat je een relatie hebt met hem. Wat had dat ermee te maken? Tevens waren ze met een jongen met dezelfde voornaam naar Ewald zijn ziekenhuisbed gegaan Ewald zei; "ik ken die hele jongen niet." Volgens de politie moest Ewald de daders zelf binnen hebben gelaten, dat moet je zo zien: s avond liep Ewald weleens een rondje of naar zijn auto en liet de deur open Er had makkelijk iemand naar binnen kunnen glippen. De politie verzocht mij om al mijn schoenen mee te nemen naar het bureau, er was een voetafdruk gevonden. Ik zei toen: " ja, hallo als ik het geweest was dan zou ik ze nu toch weggegooid hebben?" Ik ben dus niet met mijn schoenen naar de politie geweest. Wat ik wel gemeen vond is dat één van de agenten tijdens het gesprek zei; "was íe maar dood geweest dan konden we het huis doorzoeken". Ik zal de naam van de agent niet vermelden,maar vanaf dat moment had ik de politie ook niet meer hoog zitten! Ik weet nog wel dat er een stuk van zijn voortand af was en hij dus naar de tandarts is geweest vreemd dat na zijn overlijden in 2003 de tandarts geen foto's meer had van zijn gebit, ik heb mij laten vertellen dat ze die 10 jaar bewaren??

Deze trap leidde naar de grote kelder.

Deze trap leidde naar de grote kelder.

Hier was ook een kluis aanwezig en een dichtgemetselde toegang naar de onderaardse gang.

Gegevens uit het bevolkingsregister van de Marggraffs.

Anna Catharina Marggraff 24 november 1762 's-Hertogenbosch Moeder * Anna Cornelia L. Marggraff 1 november 1876 Vught overleden * Anna Elisabeth Marggraff 26 maart 1747 's-Hertogenbosch gedoopt * Anna Elisabeth Marggraff 19 april 1781 's-Hertogenbosch Moeder * Anna Elisabeth Marggraff 24 oktober 1784 's-Hertogenbosch Moeder * Catharina Marggraff 25 december 1764 's-Hertogenbosch Moeder * Catharina Marggraff 20 april 1767 's-Hertogenbosch Moeder * Cornelia Johanna Marggraff 15 februari 1910 Vught Bruid * Cornelia Johanna Marggraff 14 augustus 1916 Vught Bruid * Dorothea Marggraff 7 december 1738 's-Hertogenbosch gedoopt* Frederik Willem Marggraff 26 september 1875 Keulen (D) overleden * Friederica Elisa Maria Marggraff 15 april 1804 's-Hertogenbosch gedoopt * Johan Christophel Marggraff 17 maart 1799 's-Hertogenbosch Vader * Johan Christophel Marggraff 25 mei 1800 's-Hertogenbosch Vader * Johan Christophel Marggraff 15 april 1804 's-Hertogenbosch Vader * Johan Conrad Marggraff 23 oktober 1769 's-Hertogenbosch gedoopt * Johan Conrad Marggraff 23 oktober 1769 's-Hertogenbosch Vader * Johan Conrad Marggraff 27 september 1770 's-Hertogenbosch Vader * Johan Lodewijk Marggraff 15 februari 1910 Vught vader bruid * Johan Lodewijk Marggraff 12 september 1901 Vught vader bruid * Johann Conrad Marggraff 17 april 1768 's-Hertogenbosch Vader* Johanna Christophel Marggraff 17 april 1768 's-Hertogenbosch gedoopt * Johanna Heindrich Marggraff 17 augustus 1741 's-Hertogenbosch gedoopt * Johannes Christophel Marggraff 7 november 1744 's-Hertogenbosch gedoopt * Johannes Conrad Marggraff 20 april 1735 's-Hertogenbosch gedoopt * Johannes Georgius Marggraff 3 februari 1737 's-Hertogenbosch gedoopt * Lodewijk Willem J. Marggraff 30 september 1873 's-Hertogenbosch overleden * Lodewijk Willem Jan Marggraff 17 maart 1799 's-Hertogenbosch gedoopt * Ludewig Marggraff 16 november 1733 's-Hertogenbosch gedoopt* Ludewig Marggraff 20 april 1735 's-Hertogenbosch Vader * Ludewig Marggraff 7 november 1744 's-Hertogenbosch Vader* Ludovicus Marggraff 3 februari 1737 's-Hertogenbosch Vader* Ludovicus Marggraff 7 december 1738 's-Hertogenbosch Vader* Ludovicus Marggraff 17 augustus 1741 's-Hertogenbosch Vader * Ludwig Marggraff 16 november 1733 's-Hertogenbosch Vader * Ludwig Marggraff 26 maart 1747 's-Hertogenbosch Vader* Maria Elisabeth Marggraff 27 september 1770 's-Hertogenbosch gedoopt * Reina Cornelia Johanna Marggraff 12 september 1901 Vught Bruid * Willem Frederik E. Marggraff 26 januari 1868 's-Hertogenbosch overleden* Willem Frederik Ewald Marggraff 25 mei 1800 's-Hertogenbosch gedoopt*

Testament Ewald Marggraff

Testament Ewald Marggraff

Testament opgemaakt door notaris Jhr. E.E.E. de Kuyper te Vught. Ik noem dit een nieuw testament omdat er later verwezen wordt naar een wilsbeschikking uit 1954. -Blijkens navraag bij en opgave op elf maart 2004 van het Fichier Central des Dispositions de Dernieres Volontes te Venelles Cedex (Frankrijk) (het Franse Centraal Testamentenregister) is hen geen uiterste wilsbeschikkingen van overledene bekend.- De overledene heeft volgens opgave op 23 december 2003 van het Centraal Testamentenregister te s gravenhage (NL), bij zijn laatste rechtsgeldige testament, opgemaakt conform het alsdan geldende Nederlands Erfrecht, op 28 mei 1954, verleden door dhr. A.E.J. Hellingman, destijds notaris te Utrecht (NL) , over zijn nalatenschap beschikt, onder herroeping van ALLE vroeger door hem gemaakte uiterste wilsbeschikkingen. Men is dus uitgegaan van het testament dat Ewald in 1954 heeft laten opmaken. Zoals Ewald mij meerdere malen heeft laten weten zouden alle eigendommen overgegaan in een Stichting. Maar waar Ewald het ook een aantal keren over had, het onaangeroerd laten van het landgoed Zionsburg gedurende honderd jaar, daarover staat niets in de laatste wilsbeschikking. Wil men de inhoud van het volledige en enige echte testament weten dan zal er gezocht moeten gaan worden naar het testament van 28 mei 1954 opgemaakt te Utrecht.

Een korte introductie

Een korte introductie

ActiveX Control: You must be using Internet Explorer and Windows Media player

*U hoort het beginstuk uit het requiem van Mozart* Ik heet Boudewijn Reijenga en ben 13 jaar bij Ewald Marggraff gekomen, ook ik ben geboren in Vught. Vanaf mijn 16e jaar kwam ik op Zionsburg, ik begon als tuinman en later deed ik allerlei klussen, samen boodschappen doen,landerijen bezoeken, naar de bank gaan etc. We kregen een vertrouwensband door de jaren heen.Voor het laatst heb ik Ewald ongeveer een jaar voor zijn tragische dood gezien.December 2003 het jaar dat ik mijn voorbeeld 'vader' verloor, en tevens een vriend, mijn beste vriend. Omdat hij altijd mijn idool was heb ik alles wat met hem te maken had zorgvuldig bewaard, het zou anders op de brandstapel terecht zijn gekomen. Als eerbetoon wil ik zowel de goede als minder goede kanten van een markant persoon voor een groter publiek toegankelijk maken. Vandaar deze pagina. Ewald Marggraff, niet alleen een markant persoon maar ongetwijfeld 1 van de weinigen die vele onteigeningsprocedures heeft gewonnen terwijl anderen hun bezit verloren. Hij was zo vermogend dat hoe hoog biedingen ook waren, altijd nee kon zeggen uit principe. Er bestaat nog altijd de mogelijkheid van een (onbedoelde) moord.

Hotel Zionszicht net na 1900

Hotel Zionszicht net na 1900

Het hotel Zionszicht zo genoemd omdat het uitzicht had op zionsburg werd gebouwd in 1828. In de bovenzaal werd in 1828 de sociëteit Amicitia opgericht.Vanaf 1838 werd het een woonhuis en in 1883 weer een hotel

Nogmaals Hotel Zionszicht

Nogmaals Hotel Zionszicht

De gasten van het hotel hadden een prachtig uitzicht op het landgoed Zionsburg dat aan de overkant lag.

Cafe 'Het Bijltje'

Cafe 'Het Bijltje'

Schuin tegenover de ingang van de lange laan naar Zionsburg lag en ligt nog steeds het Bijltje,gesticht in 1873 het balkon hoort bij de bovenverdieping waar de sociëteit Amicitia na vertrek uit Zionszicht hun intrek had genomen. De bovenverdieping is in 1889 gebouwd

Kleurenafbeelding het Bijltje

Kleurenafbeelding het Bijltje

Rechtsvoor staat een politie agent aan de linkerkant zie je een klein deel van Parva Domus de witte villa waarover meer op deze pagina.

Taalstraat en Helvoirtseweg

Taalstraat en Helvoirtseweg

Eeuwenlang waren de Taalstraat en de Helvoirtseweg de belangrijkste doorgaande wegen van Vught

Huizen tegenover Zionsburg

Huizen tegenover Zionsburg

Hier is de straat te zien langs de voorzijde van Zionsburg. De bomen rechts geven aan waar het Landgoed begint

Nogmaals Helvoirtseweg

Nogmaals Helvoirtseweg

Enkele personen poseren hier vlakbij de Vughtse toren links achter is het oude raadhuis te zien

De Helvoirseweg begin 1900 tegenover Zionsburg

De Helvoirseweg begin 1900 tegenover Zionsburg

De weg was begin 1900 al bestraat

Middengedeelte van de Taalstraat rond 1900

Middengedeelte van de Taalstraat rond 1900

De mooie herenhuizen op deze ansicht op het middenstuk van de Taalstraat hadden en hebben nog steeds hun achtertuin grenzend aan het landgoed, wat gescheiden wordt door een klein slootje die al jaren droog staat

Gezicht op noordelijk deel van de taalstraat

Gezicht op noordelijk deel van de taalstraat

Vroeger was het landgoed Zionsburg nog groter. Een van de ingangen was waar nu het zeeldraaiersstraatje is. Op het landgoed is nog duidelijk een laantje met bomen te zien die uitlkomt op de snelweg waardoor een deel van het landgoed verdween

De paardentram bij Sint Joris

De paardentram bij Sint Joris

Langs Zionsburg liep een paardentram die van 's Hertogenbosch naar Boxtel liep, en vise versa. In de Taalstraat ( die vroeger de waterkant heette)was er een halte bij hotel Sint Joris dat nog steeds bestaat. Ook was er een halte waar nu de Loonsebaan uitkomt bij huisje ten halve te zien op de foto hieronder.

Hotel sint Joris

Hotel sint Joris

Poserend de Harmonie Kunst en Vriendschap

Ewald en zijn wagens

Ewald en zijn wagens

Ewald was altijd in het bezit van meerdere wagens. Neee geen Duitse daar reden pooiers en ander schorem in . Nee een Amerikaan dat was het. Hij had een rode ford mustang, een felrode pontiac en verschillende wagens van het type monarch. Hier een trotse Ewald bij een van zijn eerste wagens

Ewald werd na zijn 70e een roekeloze chauffeur

Ewald werd na zijn 70e een roekeloze chauffeur

In de jaren '90 was ewald in het bezit van een paar mooie wagens. het merk (of type) mercury Monarch. Tevens had Ewald een rode pontiac en een rode oude ford mustang dezelfde als hierboven op de afbeelding. Verder stonden er nog wat wrakken uit de jaren '60 die inmiddels opgeruimd zijn. Opmerkelijk was wel na mate Ewald op latere leeftijd auto reed hoe meer blikschade hij had. Vanaf ongeveer 1996 mocht Ewald niet meer rijden en toen reed ik of iemand anders met Ewald naar de landerijen, Albert Heijn , de bank etc. toe. Ik heb hem ooit eenmaal laten rijden maar ik zat bijna op de achterbank toen we moesten invoegen op de snelweg met 40km per uur.

Bekende uitspraken van Ewald Marggraff

Bekende uitspraken van Ewald Marggraff

Hij gebruikte vaak : Wat wil je nou? in een zin. poppenkast, de burgemeester was een Jan Klaassen, mensen die zijn huizen kraakten waren rooien, onbeschofte associale,als het heel smerig was ergens dan zei hij : Je kunt er duvels vangen.En altijd als ik weg ging en dan zei hij (bij anderen ook)het beste, allee. Sommige dingen van weinig beduiding zoals voor hem het winnen van een rechtzaak was Apenkool. En als bevestiging vroeg hij vaak na een zin ; voel je wel? Tevens is een bekend gezegde van hem , het gaat mij om het spel niet om de knikkers, dat is uit de vele rechtzittingen wel gebleken. Hij heeft niet alles maar wel heel veel gewonnen, hij was op enkele punten ook echt geniaal. Ja ik moet bekennen als Ewald gegaan was voor het geld van de gemeente dan waren het kappellebos en elzenburg er nu al niet meer, maar was de wijk Vughtse hoeve verder uitgebreid . Zionsburg zou ook volgebouwd zijn met huizen en appartementen als Ewald niet de eigenaar was geweest, .Doordat hij niet in zee ging met de gemeente heeft vught, en ook vele andere plaatsen nog vele mooie unieke stukken ongerepte natuur. Kijk met die leegstand was ik het ook niet mee eens. Maar zonder Ewald had Vught er heel anders uitgezien veel minder groen en de mensen van natuurbescherming liepen met hem weg. Want wat blijkt achteraf? Laat de natuur zijn beloop maar gaan, het herstelt zichzelf en dat is nu achteraf door deskundigen bewezen: Ewald's bossen zijn uniek!

De Romeinse God Bacchus.

De Romeinse God Bacchus.

Bacchus is in de Romeinse godsdienst de God van de wijn, de seksuele vrijheid en de vruchtbaarheid. Dit beeld stond tijdens de tweede wereld oorlog in de vuurlinie, die achter het huis plaats vond. Het beeld had veel schade maar is na WO II netjes gerestaureerd.

Wolfgang Amadeus Mozart

Wolfgang Amadeus Mozart

Na het zien van de film AMADEUS werd ik verliefd op zijn muziek ik kocht al snel cd's en nam er weleens enkele mee naar Ewald. Ik liet ze wel eens achter sommigen zijn ook nooit meer terug gevonden maar waar we samen naar geluisterd hebben is het Requiem van Mozart. Als het eerste stuk begon ging Ewald al met zijn arm op en neer als ware hij de dirigent. Ik heb toen een cd gegeven en had het liefst gehad dat dit op zijn begrafenis zou zijn gedraaid. Alles zoals ik uit de media vernam was zo koel en kil terwijl het ook een man met gevoelens was, humor had en gemeend aardig kon zijn. Zo hebben we ook enkele keren naar AIR van Bach geluisterd. Soms als ik helemaal alleen ben, draai ik het nog weleens, ik steek vaak een kaarsje aan bij zijn foto en denk met weemoed terug aan een geweldige tijd waarin ik veel geleerd heb.

Wie kwamen er zoal op Zionsburg?

Allereerst kwamen zijn zusters soms in de zomer dan eens met kerst. In het begin van de jaren '90 kwamen er regelmatig pachters en boeren, later niet meer. Verder kwam er altijd trouw een Vughtenaar die inmiddels overleden is Dhr. Wilssens. Hij haalde vaak wijn voor Ewald bij de A.H. (die ik dan weer moest verstoppen van zijn zuster Louise, omdat Ewald dat niet mocht in combinatie met zijn medicijnen). Verder kwam dhr. Bevort wel eens langs, dat ging dan vaak over de landerijen. Er kwam ook een man ik meen dat de naam is Gakeer die grotere karweien voor Ewald deed hij had daar de middelen voor denk aan een grote kettingzaag. Tevens kwam er een fiscalist die Ewald hielp met het een en ander. Mw. Sidler kwam ook weleens en ik begreep dat ze vaak gezellig hadden gepraat. Zo kwam er ook een man die jaren de wagens van Ewald repareerde. Die persoon had een voor en nadeel volgens Ewald, het voordeel was dat hij gouden handen had, het nadeel was dat je vaak maanden kon wachten omdat hij het te druk had. Verder kwam er zo nu en dan ook een studente, een kunstenares daar was Ewald ook altijd heel sociaal en open mee. Tevens kwam er ook een man die de landerijen in de gaten hield een soort boswachter. Hij had zijn papieren gehaald en ging in uniform de terreinen af. Echter hij ging wandelaars bekeuren die zich in de bossen begaven. Dat kon Ewald achteraf er eigenlijk niet bijhebben Al die kleine dingen, nog meer zorgen. De beste man is toen gestopt. Deze persoon is inmoddels overleden. Uiteraard was na de dood van Ewald iedereen zijn beste vriend geweest en ja er was zelfs iemand die verklaarde iedere dag eten gebracht te hebben. Dit werd in tegenstelling tot de waarheid in beloond met een zogenaamde gouden handdruk, bespottelijk, de intimi van Ewald weten wel beter. Bijna dagelijks brandde er wel een aardappel of witlof aan in de zwartgeblakerde pannetjes van Ewald. Ach ik heb wel eens gekookt op enkele zaterdagen dat was dan heel gezellig hoewel Ewald niet 'verzorgd' wenste te worden kon hij het achteraf wel weer waarderen. En namen we nog een wijntje en werd het al snel weer laat.

Enkele van zijn vele bezittingen het Wilhelmina park

Enkele van zijn vele bezittingen het Wilhelmina park

Vernoemd naar een oudtante van Ewald Één van de favoriete eigendommen van Ewald, zijn zusters speelden er als kinderen vaak. Hier bevinden zich enkele vervallen boerderijen. Kort na de oorlog wilde het militair gezag het hele park rooien dat heeft hij volgens eigen zeggen kunnen tegenhouden. De grootste boerderij is tot 1969 bewoond geweest. Het park zat vroeger vol wilde dieren, herten, konijnen, roofvogels etc. Eigenlijk is iedereen vrijwillig uit dit park vertrokken o.a. als er geen opvolger was en de pacht verliep als de pachter 65 jaar werd. De pachters zijn verdwenen de wilde beesten zijn gebleven. Ewald zijn filosofie: pachters eruit, natuur erin. De oudoom van Ewald had ooit een stuk grond verkocht aan de paters die aan het terrein woonden in het witte klooster Sint Charles. Lodewijk en Ewald hebben dat altijd als verraad gezien , verkopen aan die Roomschen. Toen de snelweg verbreed werd had de gemeente grond nodig van Ewald máár daar stond tegenover de grond van de paters terug en het lukte Ewald.Grond voor een fietspad wilde Ewald nooit afstaan.Na onteigening is het fietspad er toch gekomen.

Elzenburg Vught

Elzenburg Vught

***klik linsboven op voorpagina voor de hele site***Dit langoed ligt langs de Hoevensestraat (nr 26)in Vught. Ooit stond hier een pompeuze villa.Het landhuis zo rond 1880 gebouwd net zoals het koetshuis op het terrein zo ook stallen en dienstwoning stonden op dit 8 hectare groot terrein. Vlakbij het Capellebos ook van Ewald.De laatste bewoner van Elzenburg was prof. mr. rutten. Oud president van het gerechtshof in Den Bosch. Hij woonde 25 jaar op dit landgoed. Mr. Rutten betrok het pand op het moment dat na de tweede wereld oorlog Lodewijk in het interneringskamp zat.Volgens Ewald was hij daar gaan wonen door misbruik te maken van de situatie.Volgens Rutten was dit niet zo. Rutten leefde de laatste jaren wel onder de huurbeschermingswet op het landgoed, wilde het kopen maar Ewald noemde geen prijs. Het was voor hem een principe kwestie.

Landgoed geelders

Landgoed geelders

Dit landgoed ligt in de driehoek Schijndel, Boxtel en Liempde. Gedeeltelijk van Staatsbosbeheer gedeeltelijk van Ewald Marggraff . Het grote contrast was hier te zien. Het stuk van Ewald was een grote wildernis dat van staatsbosbeheer keurig netjes. Maar wat blijkt achteraf? Staatsbosbeheer was stinkend jaloers want de natuur regelt zichzelf Een bos zoals een bos is. De ongerepte natuur is hier duidelijk aanwezig Ewald bezocht dit bos eigenlijk nooit zijn vader Lodewijk wel. Op de Geelders staat nog een ruïne van een boerderij waar ooit krakers in hadden gezeten. Ewald heeft ze er eigenhandig uitgegooid. Volgens eigen zeggen reed hij met volle vaart met zijn rode ford mustang op het pand af, ze waren meteen vertrokken. Tevens had Ewald Marggraff 4 hectare grond bij Maren Kessel, rond Lith en Oss zo'n 130 hectare grond. In Alphen 20 hectare en in appeltern 12 hectare éénmaal heeft Ewald daar een klein stukje grond verkocht om een tweekapper te laten bouwen. Vele anderen kwamen voor niets bij Ewald aankloppen de rest was niet te koop.De gemeente kijkt dus aan de andere kant van het dorp of ze daar wél kunnen uitbreiden.Het mooiste stukje grond van Ewald bij Lith ligt aan de Noord Westkant van de gemeente Lith het zijn maar een paar ares.

Kaathoven

Kaathoven

Een bos bij buurtschap Kaathoven aan de weg van Vinkel naar Loosbroek.Er staat een boerderij, bouwland en bos (7 hectaren groot). Er zijn onverzorgde houtwallen , metershoog het onkruid.Gerrit van der Valk ( van de horeca familie) was ooit goed bevriend met Ewald hij zou hier in eigen opstallen fazanten en herten groot hebben gebracht voor de slacht.Voornamelijk is er op de bouwgrond mais verbouwd Tegen betaling reden in het voorjaar loonwerkers de akkers op om grote hoeveelheden mest te lozen. In het najaar werd de mais van die velden verkocht aan de veeboeren. Vroeger ging Ewald weleens op jacht met Gerrit van der Valk in dit bos.Er zou vanuit Nuland (van der Valk) 150 kubieke meter mest zijn verspreid over de akkers in 1989. Het wordt allemaal opgeruimd Van Heeswijk Dinther naar Schijndel had Ewald zo'n 30 hectare weiland en maisland. Richting Berlicum ligt zo'n 50 hectare met 2 boederijen.één boederij staat er fraai bij, Ewald kreeg geen bouwvergunning destijds om het op te knappen toen hij het bouwval destijds verkocht had, kreeg de nieuwe eigenaar wel een vergunning van de gemeente. Grappig is wel te melden dat er een raam uit een bouwval door iemand was gereden. Via de verzekering kreeg Ewald een splinternieuw kozijn met raam in een ruïne de tegenstelling kon niet groter zijn

Kopsehof Nijmegen

Kopsehof Nijmegen

Ewald had al jaren plannen om op dit stuk grond , 11 hectaren groot villa's te bouwen echter kreeg hij geen vergunning. Het Kopse Hof was voor 15 jaar aangewezen als archeologisch opgravingsgebied.Die tijd is inmiddels verstreken. Vele bodemschatten zijn hier uit de Romeinse tijd gevonden Van de Keizers Augustus tot en met Nero , tot de Bataafse opstand om precies te zijn hadden de Romeinen op deze strategische plek bovenop de stuwwal langs de waal een aantal legerplaatsen. Het gebied is al 200 jaar familie bezit.

Ewald de beschermheer?

Ewald de beschermheer?

Ewald vertelde mij eens dat ze hem gevraagd hadden om van een of ander Vughts Gilde beschermheer te worden. Hij keek mij aan en zei nou wat dacht je? Ewald zei: wat verdient het? wat loont 't? Ach dat is toch helemaal uit de tijd ven-del-zwaaien nou vraag ik je. De jeugd gaat toch liever op hockey of voetbal toch niet vendelzwaaien? Ja mijn vader is wel beschermheer geweest van een postduivenvereniging 'de zwaluw' Maar dat was een hele andere tijd. Beschermheer..... (in een ander gesprek kwam wel naar voren dat hij een beetje trots was dat het hem gevraagd werd)

Ewald Marggraff en de rumoerige tijd

Ewald Marggraff en de rumoerige tijd

De krakersbeweging onlosmakelijk verbonden met Ewald Marggraff. Vughterstraat 224 het symbool voor leegstand en krakers en woningzoekenden, onbewoonbaar. Knokploegen en geweerschoten uit een jachtgeweer komen er aan te pas. Het enorme pand met parket, totaal vernield opgestookt in de kachel. Zijn bezit, in zijn ogen ongelooflijk Lodewijk kocht ook het pand aan de achterzijde van de parklaan. Daar tussen in stond een garage met allerhande moderne spullen ter reparatie. Lodewijk had wel 4 wagens. Binnen de krakersbeweging was een informant, die alles aan Ewald doorspeelde . Het pand werd niet onteigend of opgeknapt Ewald laat alles afbreken behalve de voorgevel en laat het karkas staan. Kosten 520.000 gulden, alleen casco. Geen voorzieningen anders is het weer snel gekraakt en vernield Ook bij deze deal met de gemeente zou Ewald 2 ton krijgen van de gemeente overigens heeft hij dit nooit gehad.

Het travestie verhaal

Het travestie verhaal

Er gingen geruchten dat Ewald zich weleens als vrouw zou verkleden. Dit is niet waar. Maar waar komen die geruchten dan vandaan? Kijk Ewald had van alles door het hele huis verspreid liggen zo kon het zijn dat er een paar damesschoenen in de gang lagen die nog van zijn moeder waren , ook kledingstukken lagen op de meest vreemde plekken. Ik kan me dus voorstellen dat die enkeling die binnenkwam vrouwenkleding had gezien en zo een link legde.Ik hoop dit gerucht ontkracht te hebben

spinnenwebben niet weghalen! en de staat van Zionsburg

spinnenwebben niet weghalen! en de staat van Zionsburg

Nee, alsjeblief haal ze niet weg, dit zei Ewald als we eens aan het opruimen waren in het huis. Ze zijn uitstekend tegen de motten die spinnenwebben, laat hangen in Godsnaam! De staat van Zionsburg was in de laatste jaren enorm slecht door lekkages kwamen hele stukken gipswerk naar beneden. Ik stond eens tot mijn enkels in het water in de grote salon. Het rook overal muf. Prachtige gipsen ornamenten die naar beneden vielen, bovenop glazen vitrines die kapot sprongen zo ook de inhoud hiervan. Toen we de keuken een keer aan het uitmesten waren had ik letterlijk een wasknijper op mijn neus gedaan. Ewald liet zijn hondje wel een paar keer uit per dag maar dat bleek niet genoeg. Je ging haast over je nek. Tevens mocht ik alleen een stofzuiger uit de jaren 60 gebruiken. een nieuwe wilde Ewald niet omdat die te hard zogen en zo de tapijten eraan zouden gaan.Wat ook grappig was dat Ewald ineens niet meer naar de stomerij ging voor zijn kleding. Ik vroeg hem waarom wast u alles nu zelf. Hij zei: Je weet nooit waar je wasgoed terecht komt dalijk krijg je een sexuele aandoening als je broek tussen andere broeken ligt. Ik moest eigenlijk in eerste instantie lachen maar aangezien Ewald het ook aan zijn prostaat had was het nodig de kleding vaak te wassen. Dit deed hij dan in een biotex sopje en hing het te drogen op aan een wasrekje in de keuken. Het wasgoed goed uitkloppen en rechttrekken was zijn advies, dan hoefde je het namelijk niet te strijken....

Ewald had vaak geniale ideeen

Ewald had vaak geniale ideeen

Ewald had vaak enorm geniale ideeen. Als er bijvoorbeeld een auto op zijn inrit stond of bij het hek aan de achterkant van het Landgoed dan belde hij met een of andere organisatie. (het kan de ANWB zijn geweest maar ik weet t niet zeker) en dan gaf hij zich uit als politie medewerker, dat er zojuist een wagen was doorgereden na een aanrijding en dat hij de gegevens wenste om te bemiddelen in de schade. Hij kreeg dan naam en adres van de persoon. Vervolgens belde hij de persson op en stelde een ultimatum om het voertuig te verplaatsen. Gebeurde dit niet dan zou de wagen gehavend terug gevonden worden. Hij heeft nooit ook maar wat schade aan een wagen aangericht maar het hielp vaak wel. Meestal was de wagen binnen een uur weg.

Velen dingen klopte niet o.a. dit voorbeeld:

Velen dingen klopte niet o.a. dit voorbeeld:

Door de jaren heen was mij duidelijk geworden dat de in Ewalds ogen meest waardevolle dingen in de kelder geplaatst moesten worden.En wel in de kelder onder de Salon. De kelder van de keuken was een soort opslag van rommel. Hij hield altijd rekening met een mogelijke brand. In de kelder stonden zo'n 15 tot 20 schilderijen. Afbeeldingen daarvan in de vorm van ouderwetse polaroids lagen in de kluis in dezelfde kelder. Toen het Landhuis vrijgegeven werd is volgens een ooggetuigen in deze bewuste kelder geen van de mij bekende schilderijen gevonden. Tevens heb ik begrepen dat de polaroids ook niet in de kluis aanwezig waren. De grote geldbedragen had ewald altijd onder het vloerkleed op zijn slaapkamer liggen, dat was volgens hem het meest veilige. Tevens had Ewald door de jaren heen altijd een standaard X bedrag in de kluis op kantoor. Ook na het openen van deze kluis werd er qua geld niets bijzonders gevonden.

Afpersing en bedreigingen

Afpersing en bedreigingen

Niet alleen Ewald heeft hier mee te maken gehad maar ik ook. Ik ben altijd loyaal geweest aan Ewald, hij was in vele opzichten goed voor mij en ik dus voor hem. Ik was er vaak hield een oogje in het zeil. Ik kwam er op de meest verschillende tijden, oncontroleerbaar voor duistere figuren. In het begin heb ik me van de bedreigingen niet veel aangetrokken. Echter werd het zo ernstig ik werd verbaal op het terrein bedreigd, mijn autoband was lekgestoken, ik mocht niet meer op het terrein komen, anders zou ik het niet meer navertellen.

Ewald kreeg een krankzinnig idee

Ewald kreeg een krankzinnig idee

Op het langoed stonden 6 eeuwenoude beelden, de zwanenroof tussen de rodondenderons, twee vrouwenfiguren en bacchus achter het huis, ik meen Apollo bij de serre en nog een beeld langs de weg. Nadat in de jaren 90 de twee vrouwenbeelden gestolen waren kwam ik op een dag bij Ewald en hij had een karwei voor mij. Aangezien hij bang was dat de andere beelden en dan met name de mannelijke Goden, ook gestolen zouden worden, had hij volgens hem de ultieme oplossing. Hij had een hamer en een schroevendraaier. De taak was simpel. Zet de schroevendraaier goed neer en hak met 1 klap het hoofd eraf. Zo zouden de beelden waardeloos zijn. Ik kon op hem inpraten en gelukkig is het nooit gebeurd.

Apollo close up.

Apollo close up.

We hebben in de kelder nog naar de ontbrekende arm gezocht maar nooit kunnen vinden. Ewald wist zeker dat het niet gestolen was maar dat het ergens in huis moest zijn.

Het beeld dat van een overbuurman was geweest.

Het beeld dat van een overbuurman was geweest.

Het tuinbeeld hier te zien was van de overbuurman deze keek vanuit zijn raam dus op het grote zandstenen beeld uit.Lodewijk vond het beeld achteraf ook wel mooi en toen vertelde hij de overbuurman het beeld op zéér korte termijn weg te halen of Lodewijk zou het á la minuut van hem kopen. Zo'n beeld is en was in die tijd niet één twee drie te verplaatsen en waar moest de overbuurman hem laten? Lodewijk betaalde in zijn ogen een aardig prijsje voor het beeld, en het werd verplaatst zodat Lodewijk vanuit zijn werkkamer op zijn beeld keek

Wat stelt deze zuil voor?

Wat stelt deze zuil voor?

Op deze zuil stond een vaas daarop stonden Grieken afgebeeld en de deksel die erop hoorde was al ver voor 1989 verdwenen, maar is gedeeltelijk teruggevonden.Hieronder de vaas.

Waar geld is zijn kraaien

Waar geld is zijn kraaien

Als één van de weinigen wist ik van geldstromen van Ewald, zo ook de bedragen die richting Monaco gingen zo ook naar andere buitenlandse banken.Ik wilde mijn kennis delen met de familie. De fiscalist wilde met mij praten onder 6 ogen, Hij, een bankwaarnemer en ik erbij. Ik wilde de zussen er bij het is hun geld. Dit was niet de bedoeling. Na het annuleren van deze afspraak werd ik voor leugenaar bestempelt van de geldstromen zou niets waar zijn. Ik heb het verdorie met mijn eigen ogen gezien donker rode attache koffertjes vol met geld die richting Monaco gingen. Het feit dat Zionsburg nog niet opgebouwd is is waarschijnlijk omdat óf het buitenlandse valuta niet meer te traceren is of dat een ander zich er over heeft ontfermd. Dit wordt momenteel onderzocht. Het laatste nieuws is dat er langzaam maar zeker na goed zoeken, valuta gevonden wordt het nadeel is dat er nu ongeveer 68 % belasting over het kapitaal betaald moet

Sporadisch verkocht Ewald grond

Sporadisch verkocht Ewald grond

Een voorbeeld van dat er grote geldstromen waren is het voorbeeld waarbij Ewald 14 hectare verkocht dat nu bij de wijk kruiskamp hoort. voor deze niet bouwrijpe grond had de gemeente zich verplicht in 1961 tot levering van 200 bouwkavels in het uitbreidingsplan de kruiskamp in 's Hertogenbosch In 1965 draagt Ewald dit alles over aan de onroerendgoed magnaat Stienstra wat natuurlijk een leuk bedrag opleverde.Voor de uitbreiding van 's Hertogenbosch Zuid en Oost werd grond van Ewald onteigend door de gemeente. Ewald betichtte de gemeente van samenspanning met de Duitse wapenfabrikant en terecht want de gemeente verkocht het weer door aan de Duitse wapenleverancier de Kruithoorn. Ook had Ewald in 1996 een stuk grond bij de grote wielen in 's hertogenbosch verkocht ( 34 hectare) voor 16,5 miljoen gulden aan een pensioenfonds. Tevens heeft Ewald vlak voor zijn dood het grote pand aan de Vughterstraat verkocht. Voor mij niet te begrijpen want de dingen die Ewald het meeste aan zijn hart lagen waren Zionsburg het Wilhelminapark en het Kantoor in de Vughterstraat.

Het geschatte vermogen

Het geschatte vermogen

Het vermogen dat Ewald bezat was verdeeld over een aantal banken annex fondsen/ aandelen. Zo had Ewald een doorlopende rekening in Monaco waar voor zover ik weet minstens een X bedrag moest staan. Bij navraag door de familie bleek het niet meer dan ''weinig' . Zo had Ewald ook vermogen verdeeld over een soort aandelen of fondsen (ik weet de juiste benaming niet precies) die stonden in Luxemburg, Zwitserland de Caaymaneilanden en ik meen Andorra. Verder heb ik ook weleens iets vernomen van een rekening in Parijs maar heb daar nooit afschriften van gezien. Het overzicht van de fondsen/ aandelen over de verschillende plaatsen brachten per jaar al een rente op van XX US dollar. Met de landerijen en ander onroerend goed meegerekend praten we over XX euro's aan bezit van Ewald. Let wel dit is een grove schatting. (ik gebruik nog kruisjes i.v.m. het onderzoek)

Vroeg vermogen.

Vroeg vermogen.

het moge duidelijk zijn dat tijdens de armoede na de oorlogsjaren Ewald al vermogend was. hij had zowiezo aandelen had bij de Utrechtse hypotheek bank.

Haat tegen de overheid

Haat tegen de overheid

Het was bekend dat Ewald Marggraff de overheid en de gemeente niet hoog had zitten. Maar waar kwam dat eigelijk vandaan? Lodewijk was al bij velen niet geliefd hij had veel bezittingen en was erg slim. De verhouding was toen al niet lekker. En jalousie zal ook een rol gespeeld hebben. Zeker toen Albert Swane, samen met een van Zinninq Bergman, Lodewijk na de oorlog aangaf Hij zou hij aan de duitsers verradenhebben, dat de buren fietsen bezaten. De gezondheid van Lodewijk was al niet best en na een opsluiting van 15 maanden in het interneringskamp Vught ging het helemaal niet goed meer. Hij stierf ook enkele jaren hierna. Ewald was dus al furieus op de overheid . Jarenlang heeft Ewald correspondentie gehad met het ministerie én hij heeft een excuusbrief gekregen van de minister zelf en een vergoeding (hoeveel weet ik niet). En toen kwam het: Lodewijk was net 3 maanden overleden en de gemeente wilde Zionsburg kopen voor één gulden per meter. Ja en toen is de verhouding van kwaad tot erger geworden. De gemeente heeft meer streken geleverd daarover later meer

Ewald had voor mij ook wel iets te huur, al was het om een oogje in het zeil te houden

Ik woonde op een zolder etage en had al gevraagd of Ewald iets anders voor mij had, Nou dat had hij. Wij zijn het zal begin herfst geweest zijn naar kaathoven gereden. Het pad stond vol onkruid en we reden naar de boerderij. Ik dacht bij mezelf dit kan hij niet menen. Een bouwval van een boerderij en het dak half ingestort. Nou zei Ewald dan leg je er toch golfplaten op. De grond hierachter is ook van mij. Ik kon dan een oogje in het zijl houden. Aangezien ik nog geen rijbewijs had heb ik ervoor bedankt. Later zijn we nog naar het huis aan de parklaan geweest daar zouden tijdelijk mensen wonen. Volgens Ewald betaalden ze geen huur. Wij er naar toe. Maar de bewoners waren niet van plan te verhuizen . Ik vond het jammer maar ik kon het wel begrijpen ze hadden veel geinvesterd in het huis en daar de bijkomende kosten zelf voor betaald. Toen ik later een auto had reden we naar de wertsteeg ook een boerderijtje maar daar was een hennepkwekerij geweest. Het lag weliswaar aan een doorgaande weg maar om daar alleen te wonen . Nee ik zou me er niet op mijn gemak voelen.Zeker niet als de vroegere bewoners terug zouden komen. Hij wilde me nog laten infiltreren bij de krakers in het pand aan de Vughterstraat maar ook dit zag ik niet zitten. Hij zette mij soms wel voor het blok. Zo was een keer een raam van het koetshuis open ( stuk gegooid) ik meldde dit en hoorde nog iets op de zolder. Ewald bleef buiten staan. Ga maar naar binnen hier neem een stuk hout. Hij draaide de deur achter mij op slot . Nou om eerlijk te zijn ben ik 2 treden de trap op gegaan , vervolgens 5 minuten gewacht en verteld dat ik niets gezien had. Ja je zou eens iemand met verkeerde bedoelingen treffen. Ewald kon vaak stoer overkomen maar eventuele verbale conflicten ging hij vaak handig uit de weg. Ook hebben we het weleens gehad om in het koetshuis te gaan wonen. Echter daar moest zoveel aan verbouwd worden, ook dit was niet doorgegaan. Het is ook ondoenlijk voor een jong iemand om een krot op te knappen en wellicht onverwachts te moeten verhuizen

Spotprenten van Ewald

Spotprenten van Ewald

Spotprenten verschenen in de jaren '80

Spotprent met onderschrift

Spotprent met onderschrift

Spoken, geesten en vampiers bestaan niet meer....

Marggraven echter wel

Marggraven echter wel

Met op de kruizen: Kaathoven, Parva domus en Elzenburg

Het verhaal van de oude bomen

Het verhaal van de oude bomen

Ewald had naar ik meen een stuk grond bij de wijk Orthen in 's Hertogenbosch. Hij had een bouwvergunning gekregen en had al snel een koper. De deal was snel gemaakt maar nu komt het. Midden op het kavel stonden eeuwenoude bomen die mochten niet gekapt worden. De persoon ging verhaal halen bij Ewald en wilde het terugkopen maaaar wel voor een veel lager bedrag. Hij zei U krijgt er toch niet meer voor want als bouwperceel is het niets waard. Snel verdient dus!

Saint Sebastian

Saint Sebastian

Oftewel Sint Sebastiaan, de patroon-Heilige van homosexuelen. Het leuke is dat ik dit niet eens wist, todat ik Ewald ooit vertelde over mijn homosexualiteit. Hij vond dat een groot voordeel voor mij, ik hoefde dan immers nooit te trouwen en, zo nooit mijn bezit hoeven te delen. Ja, zo dacht Ewald. Over Ewald zijn geaardheid gaan ook veel geruchten. Hoewel ik een goede vertrouwensband met hem had kan ik mij herinneren dat ik hem het schaarst gekleed heb gezien in een pyama. Hij was volgens mij niet praktiserend in de liefde overigens wel geweest hoor, zoals hij weleens vertelde. Maar goed Ewald wist mij te vertellen over Sint Sebastiaan die mooie jongen man die door pijlen om het leven kwam, ik werd erdoor geïnspireerd om een werkstuk te maken voor school. Over homosexualiteit door de eeuwen heen, met de Heilige Sebastiaan op de voorkant. Er zijn prachtige afbeeldingen van deze Heilige maar om het descent te houden heb ik voor een sober plaatje gekozen. Toch sliepen er heel af en toe mensen, zijn zuster buiten beschouwing latend op Zionsburg.

Wat stond er nu op papier en wat was de realiteit

Wat stond er nu op papier en wat was de realiteit

Deze haven is het uitzicht van Ewald zijn appartement aan de boulevard. Op papier woonde Ewald al jaren in het belastingparadijs Monaco. Echter gedoogd woonde hij het hele jaar op Zionsburg. Hij bezocht meestal 1 keer per jaar Monaco tot 1996.Zionsburg was op papier het adres van zijn onderneming Marrobel. Een bedrijf dat zich bezig hield met het inzaaien van mais. Na 1998 woonde Ewald officieel nergens meer, te laat met verlengen van zijn paspoort in Monaco en hij had geen Nederlands paspoort waardoor hij zelfs geen nieuwe pinpas van de bank kon bemachtigen.Voor zover mij nu bekent is, is Marrobel nu in beheer van zijn vroegere fiscaal adviseur.

Zij-ingang, vroeger voor de bakker,melkboer etc.

Zij-ingang, vroeger voor de bakker,melkboer etc.

De zijdeur was voorzien van een zogenaamd Frans draaislot. ( dubbel cilinder).Enkele malen heeft men geprobeerd via deze deur het huis binnen te dringen maar het slot heeft altijd stand gehouden. gelijk rechts was er een deur die niet meer gebruikt werd, maar vroeger kon men zo de levensmiddelen direct in de keuken of de kleine voorraadkelder plaatsen.

Éen van de twee zandstenen tuinbanken.

Éen van de twee zandstenen tuinbanken.

Voorzien van allegorische afbeeldingen. Mij is niet duidelijk of ze er nog staan.

Op deze bank zaten we in de zomeravond regelmatig.

Op deze bank zaten we in de zomeravond regelmatig.

Tegenover het kampvuurtje waar de correspondentie verbrand werd, gingen we op deze bank zitten en onder het genot van een wijntje werd het vaak laat.

Zionsburg helemaal in de stijgers

Zionsburg helemaal in de stijgers

Tekst volgt aan het einde van de week

Zionsburg voorzijde met veel gekapt hout

Zionsburg voorzijde met veel gekapt hout

tekst volgt later deze week

Achterzijde Zionsburg 2014

Achterzijde Zionsburg 2014

tekst volgt later

Voorzijde koetshuis

Voorzijde koetshuis

tekst volgt later

Achterzijde van het koetshuis

Achterzijde van het koetshuis

tekst volgt later

Tot stand koming van een puissant fortuin

Tot stand koming van een puissant fortuin

Al generaties lang was de familie Marggraff een juristenfamilie. De familie is al generaties vermogend geweest maar met name door de vader van Ewald, die van tientallen pachters decennia lang pacht ontving en zijn verkoop van gronden zoals de wijk schoonveld in Vught in combinatie met de juiste investeringen doen was er al een groot vermogen voordat Ewald alles in handen kreeg. Ewald verkocht hier en daar ook grond zoals grond in de wijk kruiskamp aan onroerendgoed magnaat Stienstra voor vele miljoenen en zo ook de grond die Ewald verkocht aan de gemeente wat de kruithoorn heet.Verder heeft Ewald kavels verkocht in Vught aan de Jan van Galenstraat ( 39 are) kavels aan de Esschestraat, Percelen aan de Heikantstraat, van Heurnlaan. Vivaldistraat en Sweelickplein te s hertogenbosch, De baken 48, Vlak voor Ewald zijn overlijden is het pand aan de Vughterstraat verkocht, later zijn appartement in Monaco, is er 350.000 euro gevonden bij een Monagaskische bank (op de betaalrekening, ik weet niet of er nog een spaarrekening achter zat), 12 miljoen euro in Zwitserland, en een enorm kapitaal in het buitenland dat niet te vinden schijnt te zijn in aandelen en deposito, en dit zijn nog maar de dingen die ik zeker weet. En nu beweert de stichting dat ze bijvoorbeeld geen geld hebben om 150 bomen te laten knotten op een Lindenlaantje (kosten tussen de 5.000 en 10.000 euro) te Nijmegen. Onvoorstelbaar.

Gesprek met burgemeester van de Mortel over Ewald zijn testament en de plannen van de Marggraff Stichting.

Gesprek met burgemeester van de Mortel over Ewald zijn testament en de plannen van de Marggraff Stichting.

Naar aanleiding van een gesprek dat ik enkele weken geleden gehad heb met Frits Bevort, werkzaam bij de Marggraff Stichting heb ik mij tot de Vughtse burgemeester gewend en heb hem op 5 september 2011 gesproken. Het gesprek had betrekking op het testament van Ewald als ook de plannen van de Marggraff Stichting. Wat is nu het geval? Ewald heeft mij meerdere malen verteld dat hij testamentair 2 dingen zeker vast zou hebben gelegd: 1) Na zijn overlijden zal alles in handen komen van een Stichting en 2) Er mag 100 jaar niets met landgoed Zionsburg gebeuren. Zowel tegenover de media als tegenover het Vughtse college van B en W. laat de Marggraff Stichting doen voorkomen dat ze elk dubbeltje om moeten draaien. Dit terwijl Ewald puissant rijk was. Zowel aan binnenlands als buitenlands vermogen in combinatie met de ruim 700 hectare grond maakte hem zo rijk. Wat wil de stichting nu? Bouwen en het liefst zo veel mogelijk want er is bijna geen geld volgens hen, want anders kunnen we de landerijen niet onderhouden. Bouwen o.a. op Zionsburg, niet alleen het landhuis opbouwen en het koetshuis en Parva Domus maar ook hier en hier en daar en twee daarachter (zoals Frits vertelde tijdens de wandeling) zouden villa s moeten komen. Dit kan nooit de bedoeling zijn dacht ik, en sprak met burgemeester Roderick van de Mortel. Hij vertelde mij dat hij geen inzage heeft gehad in het testament en ook geen onderzoek heeft gedaan naar het werkelijke vermogen dat Ewald heeft nagelaten. Behalve de twee nog levende zussen zit er ook een man in de stichting Donald van Kollem van de Amsterdamse prive bank Theodoor Gillissen . Als er iemand iets weet van Ewald zijn werkelijk nagelaten vermogen zou hij het zijn, maar hij is muisstil. (Saillant detail is dat Frits en Tedje al een jaar bezig zijn om dhr. van Kollem uit de Stichting te krijgen iets wat tot op heden nog niet gelukt is ) Voor mij is het gewoonweg niet te geloven dat er mensen zijn die al veel hebben, nog meer willen hebben en dan nog net wat meer, desnoods middels subsidies. Kortom het is zeer waarschijnlijk dat in Ewald zijn testament staat dat er niks met Zionsburg mag gebeuren gedurende de eerste 100 jaar en dan al zeker geen villapark of wat dan ook realiseren. En al die miljoenen ( waarde aandelen 164 miljoen US dollars ) waarvan ik afschriften heb gezien en heb verbrand, daar wordt niet over gesproken, die zouden nooit hebben bestaan. Laat mij dan maar de luis in de pels zijn. (Links op de foto Ewalds jongste zus Theodora (Tedje) Aghina-Marggraff en rechts Frits Bevort beide hebben zitting in de Marggraff Stichting)

I.M. Louise Sopers-Margraff

I.M. Louise Sopers-Margraff

Margaretha Johanna Louise, de liefste zus van Ewald. Geboren 1 augustus 1919 op Zionsburg. Overleden 17 juni 2010 te Berlicum.

Zionsburg gaat herbouwd worden!

Afgelopen maandag 1 februari hebben lokale gemeenten de overheid en de leden van de Marggraff Stichting een overeenkomst getekend m.b.t. de steun aan het heropbouwen van Zionsburg en het onderhoud van enkele landgoederen zoals het Wilhelminapark.Inhoud overeenkomst Gronden Marggraff: Onder “gronden Marggraff” wordt primair verstaan de Brabantse gronden buiten de bebouwde kom die behoren tot de zes grotere eenheden De Geelders, Wilhelminapark, Kapellebos, Elzenburg, Wolvenbos en Kaathoven en overige relevant benoemde gronden die in eigendom zijn van de Marggraff Stichting (zie de aangehechte kaart Landgoederen Marggraff Stichting). Door de specifieke wijze van beheer door mr. W.F.E. Marggraff in de laatste 50 jaar kan worden gesproken van veelal unieke gebieden zoals in het bijzonder De Geelders. Hoofddoelen: - Duurzaam beheer, behoud en ontwikkeling van de gronden Marggraff met behoud en versterking van de huidige ecologische, landschappelijke en cultuurhistorische waarden in lijn met de Toekomstvisie Marggraff-eigendommen en de hieraan ten grondslag liggende verkenningen, studies en visies. - Continuïteit van het behoud en beheer van de gronden Marggraff als eenheid in eigendom van de Marggraff Stichting waarbij wordt aangesloten bij de doelstelling van de Marggraff Stichting om de gronden minimaal 200 jaar in eigendom en beheer te behouden. Uitgangspunten: - Borging en zorgvuldige afstemming van de wijze van beheer, gelet op de ecologische, landschappelijke en cultuurhistorische waarden van de gronden Marggraff. - Ten aanzien van De Geelders geldt het uitgangspunt van het door de Stichting handhaven van de specifieke wijze van beheer door mr. W.F.E. Marggraff (in het vervolg te noemen "Niet-Beheer") met uitzondering van het zogenoemde voorpootrecht .

Ewald Marggraff

Ewald Marggraff

Een requiem voor iemand die er een verdiende maar nooit een kreeg.

De Marggraff's een rijke historie.

De Marggraff's een rijke historie.

Eeuwenlang een juristen geslacht.

Het schilderij dat Ewald kocht.

Het schilderij dat Ewald kocht.

Het schilderij dat Ewald voor een klein fortuin had aangeschaft. het moet voorstellen de voormalige huishoudster van Rembrandt, Geertge Dirx./ The false painting that Ewald bought for a small fortune.

Het echte exemplaar van Rembrandt dat hangt in Schotland.

Het echte exemplaar van Rembrandt dat hangt in Schotland.

Dit echte exemplaar hangt in de National Gallery of Scotland, Edinburgh./ The real painting that's in the National Gallery of Schotland.

Één van de hoeden van Ewald, tussen het puin.

Één van de hoeden van Ewald, tussen het puin.

Hij had het er ooit eens over dat hij een echte Stedston of iets dergelijks in een Parijse winkel gekocht had. De hoed onder de hoeden volgens hem.

Waren de Marggraff's Vrijmetselaars?

Waren de Marggraff's Vrijmetselaars?

Ewald heeft weleens over de Vrijmetselaarij gesproken, maar nooit gezegd dat de familie lid was ofzo. De mannelijke lijn was hoogstwaarschijnlijk lid van het Vrijmetselaars Gilde.Een van de kenmerken van deze organisatie is een soort metselschepje. Hier een afbeelding met de inscriptie Edelmoedigheid

De betekenis van Vrijmetselarij en bekende Vrijmetselaars.

De betekenis van Vrijmetselarij en bekende Vrijmetselaars.

De Vrijmetselarij is een internationaal genootschap, dat is opgedeeld in zogeheten loges. Doel van de vrijmetselaars is het bereiken van een hoger spiritueel en ethisch niveau. Dat gebeurt door onderling overleg en geheime rituelen. De Vrijmetselarij is vrijzinnig van aard, dat wil zeggen dat ze iedere vorm van dogmatisme in principe verwerpt. Bekende vrijmetselaars waren o.a. Voltaire, George Washington en W.A. Mozart. De Vrijmetselarij is omstreeks 1717 in Londen ontstaan. Bij de oprichting waren met name de anglicaanse geestelijke John Theophile Desaguliers en de presbyteriaanse dominee James Anderson betrokken. Desaguliers, zoon van een naar Engeland gevluchte hugenotenpredikant, was secretaris van de Royal Society en een intimus van de beroemde natuurfilosoof en theoloog Sir Isaac Newton. Anderson publiceerde in 1723 de Constitutions. Deze constituties worden nog altijd door vrijmetselaars in de hele wereld als grondslag erkend. Geheimhouding Net als de middeleeuwse kathedralenbouwers laten vrijmetselaars alleen ingewijden in de werkplaats toe: de rituelen zijn namelijk een ‘ernstig spel’ dat alleen in een sfeer van vertrouwen en vriendschap tot zijn recht kan komen. Geheimhouding is daarbij van groot belang. Door de sfeer van geheimhouding in en rond de loges kon bij buitenstaanders het beeld ontstaan van een geheimzinnig en soms sinister genootschap. Nederland Reeds vanaf 1734 verbreidde de Vrijmetselarij zich ook in Nederland. In 1756 stichtten de toenmalige twaalf loges een autonome (‘soevereine’) Grootloge der Verenigde Nederlanden, waarvan de huidige Orde van Vrijmetselaren onder het Grootoosten der Nederlanden de voortzetting is. Vanaf het begin traden hier ook enkele katholieken en joden tot de loge toe. Pas sinds de laatste halve eeuw is het aantal katholieke vrijmetselaars in Nederland sterk toegenomen.

Een nieuw te bouwen site over Vught

Ik ben bezig met een site over Vught in oude ansichten. Hij is nog niet af maar neem gerust een kijkje:

Geld, rijkdom en Macht

Geld, rijkdom en Macht

Aan de ene kant een onomkoopbare man, aan de andere kant kon hij kapitalen uitgeven. Bij een enkeling geliefd door velen gehaat. Zou dit de reden zijn dat de brandweer niet naar binnen ging in het beginstadium van de brand, men Zionsburg al snel na de brand leegruimde en eventueel bewijsateriaal vernietigde, en er snel een conclusie getrokken werd een oude kachel zou 'waarschijnlijk' de oorzaak zijn. De gebeurtenissen in de laatste jaren zouden een gefundeerd motief bevatten dat men kan spreken van een eventuele (onbedoelde) moord.

Iedereen in Brabant weet wel iets van Ewald Marggraff

Iedereen in Brabant weet wel iets van Ewald Marggraff

Waren er gefundeerde motieven voor een aangestoken brand die tevens Ewald het leven kostte?Wat is er waar van de geruchten? Was Ewald miljonair woonde hij nou officieel in Monaco? Was Ewald voor dood achtergelaten tijdens de overval in de jaren '90? wat is er zo bijzonder aan zijn begraafplaats? Heeft de brandweer zijn best gedaan? Wilde de burgemeester juist wel of geen opening van de zaak inzage de brand? Viel hij op mannen, of durfde Ewald gewoonweg niet te trouwen? Wie was die vrouw die jaren op Zionsburg woonde? Wat houdt de Marggraff Stichting eigenlijk in? Uit wat voor een gezin kwam Ewald? Heeft hij verkering gehad? Welke rol speelde de familie in WO II? Wie was er belangrijk voor hem? Wie waren zijn linker en rechterhand? Wie kwamen er dagelijks op Zionsburg? Heeft Ewald de overvallers in de jaren '90 zelf naar binnen geklokt? Was hij echt een krent of was hij voor een enkeling de gulle gever? Wat heb ik als persoon aan hem te danken Waarom liet hij zijn bezittingen niet opknappen? Was de Overheid wel zo netjes tegen hem? Wordt zionsburg nou hersteld of niet?Kwamen er na zijn tragische einde ook aasgieren om de hoek kijken?Wie legden een valse verklaring af waardoor Lodewijk zijn vader in het interneringskamp in Vught werd geplaatst na WO II? Was er een onderaardse gang naar de kerk? Was zijn grootste belegging een prima idee of weggegooid geld? Heeft Ewald met zijn vader de Lambertustoren gered aan het einde van WOII? Wat is de rol van Hanja Maij Weggen in het politie onderzoek? Waarom leek door de jaren heen de rol van de Vughtse politie passief? Van welke muziek hield Ewald? Wat was er zo vreemd aan de avond die aan de brand vooraf ging?Waarom heb ik Ewald in zijn laatste jaar niet meer gezien? Zowel ik als Ewald zijn met de dood bedreigd . er zijn een aantal vrij merkwaardige motieven voor een eventuele opzet van de brand maar aangezien het onderzoek nog loopt komt dit later hier te staan.De antwoorden zal ik hier publiceren Bijna alle afbeeldingen zijn privé bezit, auteursrecht niet van belang.

Het Rijk van grootgrondbezitter Ewald Marggraff(alleen al in Midden en West Brabant ruim 700 hectare)

Het Rijk van grootgrondbezitter Ewald Marggraff(alleen al in Midden en West Brabant ruim 700 hectare)

Dat Ewald veel grond bezat toont het volgende lijstje daterend uit de jaren '80 betreft alleen de gebieden rondom 's hertogenbosch: Alem: 69,75 hectare Alphen: 27,70 hectare Ammerzode: 5,65 hectare Appeltern 13,15 hectare Berlicum: 69,75 hectare Boxtel: 111,59 hectare den bosch: 0,4 hectare Empel: 36,86 hectare Hatert: 11,09 hectare Heesch: 1,51 hectare Heeswijk-Dinther: 62,89 hectare Liempde: 31,73 hectare Lith: 44,02 hectare Lithoyen: 8,86 hectare Nuland: 7,09 hectare Ooy: 10,68 hectare Ravenstein: 3,83 hectare Schijndel: 28,42 hectare Sint. Michielsgestel: 15,33 hectare Sint Oedenrode: 79,35 hectare Vught: 49,33 hectare.

Uw hulp kan belangrijk zijn!!!!

Uw hulp kan belangrijk zijn!!!!

Dit is een afbeelding van de tante van Ewald naar mijn weten is dit schilderij ontvreemd, het hing naast de deur in de grote salon, en opeens kon Ewald hem niet meer vinden ik heb nog meegezocht. Ewald verkocht nooit een kostbaar schilderij laat staan een familie portret. Herkent U het of heeft U het ergens gezien mail dan s.v.p.

Met de sluwheid van een vos balanceerde Ewald op het randje

Met de sluwheid van een vos balanceerde Ewald op het randje

Als geen ander kende Ewald de mazen in de wet. Rechtzaken konden net als in de tijd van zijn vader rustig 40 jaar duren. procederen tot in het oneindige.....

To the foreign visitors of this site:

To the foreign visitors of this site:

I've noticed that I 've had visitors from Saoedi Arabia en the U.S My question to these people is: "How did you find my site"? And do I have to use more text in English? Thanks

Voorvader Andreas Marggraff

Voorvader Andreas Marggraff

Ewald vertelde mij meerdere malen dat hij trots was op zijn voorvader Andreas Marggraff. deze had in het jaar 1747 uitgevonden dat je sap uit suikerbieten kon halen en deze te kristaliseren. Een heel belangrijk iets volgens hem in die tijd. Later verbeterde Franz Achard door selectieve teelt van de bieten het suikergehalte van de Silesische voederbiet, zodat de "suikerbiet" ontstond en hij stichtte in 1802 de eerste suikerfabriek.

De naam Zionsburg was een begrip

De naam Zionsburg was een begrip

Op het persoonlijke visite kaartje van Lodewijk stonden alleen zijn naam en Huize Zionsburg te Vught. Zonder adres. Zionsburg was een begrip in de gemeente Vught

Lodewijk op het Stedelijk Gymnasium te 's hertogenbosch.

Lodewijk op het Stedelijk Gymnasium te 's hertogenbosch.

Lodewijk had zijn cursusjaar 1892-1893. Tevens is er in het jubileumboek boek van het het Gymnasium ook de naamt te vinden J.L. Marggraff Cursusjaar 1861/1862. M.A J.L.Marggraff cursusjaar 1931-1932. Tevens Ca. J.E. Marggraff 1931-1932 (waarschijnlijk dochter Wally).

Kantoor in Herenhuis

Kantoor in Herenhuis

Het kantoor van Lodewijk lag aan de Vughterdijk een deel van het pand heette De Vrye Keysers (nu het begin van de Vughterstraat 224) te 's Hertogenbosch. Daar werkten o.a. zijn boekhouders. Dit pand is later vaak in opspraak geweest door de lange leegstand en kraakacties. Tevens kocht hij het pand aan de achterkant aan de parklaan zodat hij één lang perceel bezat. Daar tussen in stond een grote garage waar hij zijn auto's had geparkeerd.

Hout is Goud

Hout is Goud

Volgens Lodewijk was hout in het eerste kwart van de 19e eeuw goud waard. Hij had veel landerijen dus tel uit je winst. Toen Nederland zich ging mobiliseren ten tijde van de eerste wereldoorlog kwam er een agent het landgoed op. Hij sprak tegen Lodewijk; Ik kom platanen vorderen ( voor de geweerkolven) Lodewijk zag dat echter niet zo zitten en stapte de deur uit. Hij liep met de man een stukje de tuin in en zei; Wijs mij maar eens aan welke bomen platanen zijn, ik weet het niet! De man voelde zich blijkbaar erg ongemakkelijk en is op zijn fiets meer verdwenen. Zooooo was mijn vader zei Ewald dan trots, meteen terugslaan!

Notabelen gegijzeld in Beekvliet

Notabelen gegijzeld in Beekvliet

In 1942 worden er hooggeplaaste mensen gegijzeld in Beekvliet te st. Michielsgestel.Dit om het verzet duidelijk te maken dat door hun daden er slachtoffers zouden vallen die in gijzeling waren. Hieronder bevinden zich doctoren, advocaten en aristocraten. Ook Lodewijk wordt uit Zionsburg meegenomen. Volgens Ewald kreeg hij ruim de tijd zichzelf aan te kleden en zijn spullen bij elkaar te zoeken. Niet lang na deze dag wordt Lodewijk al weer vrij gelaten volgens geruchten zou hij zich via de winterhulp hebben vrijgekocht andere verklaringen beweren dat hij ernstig ziek was en daarom vervroegd weg mocht. Ewald vroeg mij ooit wat ik van het verzet vond, hij vond het een schandalige organisatie, wij stonden toch onder Duits bevel? Dan gijzelen ze mensen en als het verzet een spoorbrug opblies werden de gegijzelden doodgeschoten. Volgens Ewald waren verzetsstrijders indirect de moordenaars van deze acties. Andere gegegijzelden in Beekvliet hadden minder geluk. Toen een aanslag op een trein in Rotterdam niet opgelost werd, werden de eerste gegijzelden geexucuteerd. Enkele hooggeplaaste mensen waren Willem Ruijs, mederwerker scheepvaart maatschappij. R. Baelde komende uit een Aristocratische Rotterdamse familie bekleedde o.a. functies op sociaal pedagogisch vlak. Christoffel Bennekers, hoofdinspecteur van politie in Rotterdam. ( verbrandde alle, voor de Duitsers belangrijke papieren) Alexander Baron Schimmelpennink van der Oijen. komend uit een diplomaten en landeigenaren gezin. mr. Otto, Graaf van Limburg Stirum werkzaam voorheen bij het openbaar ministerie in Haarlem. Deze 5 werden als eerste gijzelaars doodgeschoten op 15 augustus 1942 in de bossen bij Goirle.

Vrij gekocht als gijzelaar?

Vrij gekocht als gijzelaar?

Hoewel er een sterk gerucht ging dat Lodewijk zich had vrij laten kopen door de winterhulp van het Rode Kruis is dit niet zeker.Échter hij was wel in het bezit van deze 'Rode Kruis band'.

Gedenkplaat slachtoffers van de Gijzelingen in Gestel en Haaren

Gedenkplaat slachtoffers van de Gijzelingen in Gestel en Haaren

Het monument in het stadhuis van 's-Hertogenbosch is een plaquette. De gedenkplaat hangt in de voorhal naar de trouwzaal van het stadhuis, gelegen aan de Wolvenhoek te 's-Hertogenbosch. De tekst op de gedenkplaat luidt: ONDERGEDOMPELD IN ONEINDIG LEED, DAT HEEL DE WERELD KREUNEND KREEG TE DRAGEN, DEEL VAN 't GEHEEL, WERD IK EEN DEEL DER PIJN. ANTON VAN DUINKERKEN - VERZEN UIT ST. MICHIELSGESTEL DIT ZIJ HET TEKEN VAN ONZE DUURZAME DANK AAN DE BURGERIJ VAN 'S-HERTOGENBOSCH VOOR ALLE HULP ONS GEGEVEN VAN MEI 1942 TOT SEPTEMBER 1944, MET BIJZONDERE ERKENTELIJKHEID VOOR HET GROOT ZIEKENGASTHUIS, DE P.T.T., DE HOTELS EN VETERWINKELBEDRIJVEN. OUD GIJZELAARS VAN ST. MICHIELSGESTEL EN HAAREN 15 AUG. 1972.

Schoonveld het grondgebied werd woonwijk

Schoonveld het grondgebied werd woonwijk

Lodewijk was onder andere de eigenaar van een groot gedeelte wat nu de naam schoonveld heet. Naar ik meen was zelfs de lunet van hem waar de kerk later op gebouwd is.

Lodewijk Marggraff, beschermheer van 'de zwaluw'

Lodewijk Marggraff, beschermheer van 'de zwaluw'

De postduivenvereniging 'de zwaluw' te Vught , herdenkt hier in 1931 het vijfentwintig-jarig bestaan., het zilveren jubileum met op de eerste rij, derde van links de beschermheer Lodewijk Marggraff.

Een verklaring emigratie en tevens van de deviezenvergunning.

Een verklaring emigratie en tevens van de deviezenvergunning.

Deze verklaring toont aan dat Lodewijk voor 2.500 gulden aan Frans geld mee mocht nemen naar Frankrijk. Voorzien van paspoort nummer: D-514908. Zijn echtgenote ging met hem mee. U zult denken hoe kom ik aan al deze papieren. Nou bij het verbranden van de belangrijke post kwam ik soms weleens foto's en andere waarde papieren tegen zo ook de laatste portefeuille van Lodewijk waar aantekeningen, buitenlands geld , papieren etc. inzaten die na zijn dood ongeschonden bewaard zijn gebleven.

Het laatste visum van Lodewijk voor zijn verblijf in Frankrijk

Het laatste visum van Lodewijk voor zijn verblijf in Frankrijk

Het laatste visum van Lodewijk. Deze was geldig van 28 maart 1953 tot 27 maart 1955 Erop staanLodewijk Willem Johan Marggraff, geboortejaar 1878 in Bois le Duc (´s Hertogenbosch) Heeft de Nederlandse nationaliteit wonende in Vught op Zionsburg.Gehuwd en vader van 5 kinderen tussen de 24 en 35 jaar. Als beroep staat advocaat ingevuld, geen militaire verplichtingen. En de reden van zijn verblijf staat aangegeven als 'Sejourner au midi de la France en raison de mon age pour habiter dans un climat (plus doux)'. Vrij vertaald vanwegen zijn leeftijd en het warme klimaat van Midden/ Zuid Frankrijk. Op de achterkant wordt gevraagd of hij al eerder in Frankrijk is geweest en zo ja waar. Ingevuld staat meerdere keren, vaak in Hotel Leatitia in Parijs. Heeft hij familie in Frankrijk? Ja zijn zuster Mme. Berg-Marggraff, verblijvend in Mougins bij Cannes. Als referentie in Nederland heeft hij opgegeven Dr. J.C. van Zoelen te Amsterdam.

Lodewijk was tevens artistiek.

Lodewijk was tevens artistiek.

Naast dat Lodewijk een gedreven zakenman was, maakte hij af en toe een potloodtekening waarvan hier een klein 'kladje' als voorbeeld.

L'etat Civil

L'etat Civil

Verblijfsvergunning uit het sterfjaar van Lodewijk opgemaakt te Nice. Zuid Frankrijk

Het familiegraf op de Algemene begraafplaats in Vught.

Het familiegraf op de Algemene begraafplaats in Vught.

Op de derde rij links van het linkerpad bevindt zich het hoge familiegraf Marggraff (grafnummers NH16 en 17)., dat indrukwekkend is door zijn eenvoud. Een laag deurtje sluit de grafkelder af. Hier liggen begraven Johan L.Marggraff (1848-1911)Zijn naam staat als enige op de zerk. Zijn echtgenote Bernadina Harkema Bekker (1850-1915). Lodewijk W.J. Marggraff (1878-1954) zoon van genoemd echtpaar. Diens echtgenote Catharina Schran (1891-1977) Lodewijk J.marggraff (1926-1928) zoontje van het laatst genoemde echtpaar. Het zijn respectievelijk de grootouders, de ouders en het broertje van Ewald. Burgemeester Johan C. Marggraff was een broer van Lodewijk Marggraff en eveneens met een Harkema Bekker getrouwd (Maria) gehuwd. Na het overlijden van hem bleef zijn weduwe met een derde zuster Harkema bekker op villa Leeuwenburg. Jeanette ging na de dood van de burgemeesters-weduwe bij haar neef mr. lodewijk Marggraff op Zionsburg wonen. Zij was dus 'de dame'die op Zionsburg woonde en veel Vughtenaren wisten niet wie ze was.

Familiegraf Marggraff zijaanzicht

Familiegraf Marggraff zijaanzicht

De enige tekst luidt: Familiegraf Marggraff en Willem Johan Marggraff. Een graf, mooi door zijn eenvoud.

Overlijden van vader Lodewijk Marggraff in 1954 te nice

Overlijden van vader Lodewijk Marggraff in 1954 te nice

Overlijdens advertentie van Lodewijk hij is in Nice gestorven op 75 jarige leeftijd,en in een lode kist naar Vught vervoerd volgens Ewald. Hij is bijgezet in het familiegraf op de algemeene begraafplaats in vught. Volgens ooggetuigen was de kern van Vught afgesloten vanwegen de enorme belangstelling voor de rouwstoet. Hij werd geboren in s Hertogenbosch studeerde na het gymnasium rechten in Utrecht. Op 28 november 1905 promoveerde hij aan de universiteit tot doctor in de rechtswetenschap. Vervolgens vestigd hij zich als advocaat en procureur in Vught todat zijn eigendommen en vermogen alle aandacht opeisten. Velen gaf hij goede raad, Hij hield het officium nobile in ere. Op 6 september 1927 deed mr. Marggraff voor het eerst zijn intrede in de Vughtse gemeenteraad, nadat hij bij de verkiezingen met een eigen lijst een drievoudige meerderheid had behaald. Vele jaren daarvan was hij daar een toegewijd lid.

Herdenkingsmedallion Zwanenbroederschap

Herdenkingsmedallion Zwanenbroederschap

Op deze medaillon uit 1918 ( het 600 jarig bestaan van het Zwanenbroedersschap) Zijn de familiewapens van de leden te zien. De drie klokjes van de Marggraffs zijn erop te zien zo ook het wapen van de familie van Lanschot en nog zo'n 45 anderen

Het dubieuze oorlogsverleden kende een vervolg

Het dubieuze oorlogsverleden kende een vervolg

Aangezien Lodewijk verdacht werd van het verraad van fietsen aan de Duitsers werd hij na de tweede wereldoorlog geroyeerd uit het zwanenbroedersgenoodschap in 's Hertogenbosch. Op de wand prijken enkele familie wapens maar er is er zeker ééntje blanco overgeschilderd. Het wapen van de Marggraffs....

Landverraders in kamp Vught.

Landverraders in kamp Vught.

Op deze foto zijn gevangen genomen landverraders te zien die door kamp vught lopen met hun matras. Lodewijk zou hier ook tussen gelopen kunnen hebben.

Moeder Katharina (1891-1977) in de Zuid-Franse badplaats nice

Moeder Katharina (1891-1977) in de Zuid-Franse badplaats nice

Katarina Schran, de moeder van Ewald waar hij veel respect voor had.Zij kwam met 2 zussen op zionsburg wonen om het huishouden te doen.Zij trouwde met de toen alleen wonende man Willem Johan Lodewijk.Zij schenkt Lodewijk zeven kinderen waarvan een meisje genaamd Johanna die na 10 dagen al overleed en een jongen Jantje genaamd die na een verkeerde inenting met koepoxstof ook overleed op 2jarige leeftijd. Verder werden er 4 meisjes en één jongen geboren. Wally(1918-2005) Corrie(1921) , Louise(1919-2010),Tedje(1929) en Ewald(1923-2003).

Een kaart aan zijn moeder 1960

Een kaart aan zijn moeder 1960

Kaart van Ewald aan zijn moeder gericht. hij heeft het over donkere dagen en dat de dagen zo kort zijn. In de brief vraagt hij tevens om een paar kilo kersen. Ik verbrandde altijd zijn post en tientalle zoniet honderden kaarten, enveloppen voorzien van het handschrift van Ewald zijn verbrand hieruit maakte ik op dat er een hechte band binnen de familie bestond. Hoewel deze familie altijd gesloten is geweest en de nabestaanden nog steeds erg gesloten zijn. Na het krijgen van een aantal oude kranten uit de jaren '60 vond ik thuis deze kaart en heb hem alijd bewaard.Ewald gooide eigenlijk nooit iets weg máár als hij een schoonmaak-aanval kreeg werden er bananendozen vol corresponentie verbrand (Ewald gooide nooit post in een vuilniszak)

geboorte en opleiding

geboorte en opleiding

Op 9 juni 1923 wordt Ewald op Zionsburg te Vught geboren. Zijn middelbare schooltijd rond hij aan de Stedelijk gymnasium af in den Bosch hij vertelde dat hij wel 14 vakken had destijds onbegrijpelijk dat het er nu veel minder zijn volgens hem.Ook studeerde hij aan het gymnasium in Zutphen en studeerd net als zijn zus Wally af in de rechten in Utrecht. In Parijs rondde hij zijn studie privaatrecht af.De studies zouden hem later langs vele rechtzaken leiden en hij past toe wat hij geleerd heeft. ook heeft Ewald veel van zijn vader meegekregen.

De Gymnasiumtijd van Ewald.

De Gymnasiumtijd van Ewald.

Ewald staat in de papieren als leerling met als cursusjaar 1936-1937.

Ewald Marggraff als kleuter met een hond

Ewald Marggraff als kleuter met een hond

Ewald als kleuter met een hond deze is net als alle andere honden die dienst deden op het landgoed begraven op 'het honden-kerkhof een plek op het Landgoed waar dennenbomen in een circel staan met in het midden een zuil. Ik heb me laten vertellen dat de honden ook in een circel begraven zijn. In het midden van deze circel rust Ewald nu in zijn graf

De kinderen Marggraff vlak voor de Tweede Wereldoorlog

De kinderen Marggraff vlak voor de Tweede Wereldoorlog

Van links naar rechts, Louise Wally .Tedje Ewald, en Corrie

De eetkamer, dezelfde plek nu.

De eetkamer, dezelfde plek nu.

Eens een statige kamer met prachtig gipswerk en schoorsteenmantel. Dit is de huidige aanblik.

Nogmaals eetkamer

Nogmaals eetkamer

De twee rechter deuren gaven toegang tot een serre die alleen als opslag werd gebruikt.

De kinderen Marggraff kerst 1930

De kinderen Marggraff kerst 1930

De kinderen Marggraff foto genomen tijdens de kerst in 1930.

Het de uitbouw van het aangrenzende torentje aan de eetkamer.

Het de uitbouw van het aangrenzende torentje aan de eetkamer.

Rechts in de hoek was de hoekvormige uitbouw, in het torentje. Hier waren bankjes voorzien van pluche aan de raamzijden met een tafel in het midden. Hiervoor hingen grote oude gordijnen. Ewald kon zich hier heel privé terugtrekken met visite.

De resten van een pompeuze kroonluchter.

De resten van een pompeuze kroonluchter.

In de eetkamer hingen enorme kroonluchters die volgens Ewald uit Venetië kwamen., twee van wit kristal en één gekleurde. Hier wat over bleef van één van de kroonluchters.

De oudste zus van Ewald, Mr Wally

De oudste zus van Ewald, Mr Wally

Ewald oudste zus die net als hij rechten studeerde in Utrecht

Mr. Wally Marggraff

Mr. Wally Marggraff

Mr. Wally Marggraff zou ondanks haar mooie verschijning haar hele leven vrijgezel blijven.

Wally en Ewald op de fiets achter het huis bij de grote salon.

Wally en Ewald op de fiets achter het huis bij de grote salon.

Op de achter grond zie je links nog een leeuw die van leeuwenburg kwam

Voorkant van Ewald Marggraff 's persoonsbewijs

Voorkant van Ewald Marggraff 's persoonsbewijs

Ewald was op jonge leeftijd al geliefd bij de vrouwelijke scholieren

Achterkant persoonsbewijs

Achterkant persoonsbewijs

Ewald heeft volgens het persoonsbewijs het beroep van landbouwer de kinderen Marggraff werden tijdens de tweede wereldoorlog op verschillende adressen geplaatst in Nederland. De Duitsers vorderde Zionsburg en een deel van de inboedel werd opgeslagen in kerk bij de Vughtse Toren. De familie kreeg 24 uur om het landhuis te verlaten. uiteindelijk duurde het 3 dagen. Na de tweede wereld oorlog verenigde de familie zich weer.

Ausweis van Ewald Marggraff 1943.

Ausweis van Ewald Marggraff 1943.

Volgens het Ausweis, opgemaakt in Vlijmen in April 1943, heeft Ewald 'Freistellung' hij hoefde op 20 jarige leeftijd dus geen diensten aan de Duitse bezetter te verlenen.

Ewald Marggraff ; hobby en vriendinnen

Ewald Marggraff ; hobby en vriendinnen

Ewald was naar eigen zeggen een goede student. Hij speelde fanatiek hockey en zo nu en dan deed hij aan paardrijden. Volgens eigen zeggen heeft hij hier een soort van o- benen aan overgehouden. Over het benoemd worden in een studentencommissie was hij duidelijk: Ze keken hoe je eruit zag en jaaaaaaa als veel meisjes van je gecharmeerd zijn krijg je veel stemmen vertelde hij ooit eens trots. Ik weet niet of hij bestuurslid is geweest.

De vrouw naast Ewald zijn zuster Corrie, Barones Lewe van Aduard

De vrouw naast Ewald zijn zuster Corrie, Barones Lewe van Aduard

Ewald had een goede band met al zijn zusters.De ene zuster kwam wat vaker op Zionsburg dan de ander. Zijn zuster Corrie, kwam vaak voor een langere tijd logeren. Ze nam dan een hele garderobe mee . Zij is ook erg zakelijk ietwat hard, dat had ze samen met Ewald van hun vader. In zijn laatste levensjaren was Mw. Corrie regelmatig op Zionsburg, er werden zakelijke dingen besproken maar ze kookte ook voor hem. Ik heb haar ook eens gebeld als het slecht ging met Ewald. voornamelijk op de momenten dat hij niet goed voor zichzelf zorgde. Binnen een dag was zij er dan om haar broer te helpen. Ewald vertelde mij ooit een verhaal dat zij beide eens een goede belegging hadden gedaan in Koninklijke olie, zij hadden elkaar daarover geadviseerd. Helaas is de oudste zus Mej.Wally overleden. De twee andere zussen mw. Louise en mw. Tedje zijn heel sociaal maar naar de buitenwereld best gesloten. Mw. Corrie is ook erg gesloten, wars van enige publiciteit en is heel zakelijk, vandaar dat zij nu ook de voorzitter is van de Marggraff stichting. In veel opzichten lijkt zij enorm op haar broer.Tevens mag zij de titel Barones dragen na haar huwelijk met Scato Lewe van Aduard. Koste wat kost moet volgens haar Zionsburg opgebouwd worden, echter de middelen moeten er dan ook voor zijn. Zij was na de dood van moeder Katarina eigenlijk de vrouw die zowel naast als achter Ewald stond tot aan zijn dood.

Ewald en Corrie aan het strand

Ewald en Corrie aan het strand

Ewald had al sinds zijn jeugdjaren met zijn zus Corrie een hechte band, ze zijn verschillende keren naar Zwitserland geweest samen en hier een afbeelding van hun beiden op het strand ( voor WOII)

Mr.Cornelia Johanna Ewalda Marggraff (roepnaam Wally) 1967

Mr.Cornelia Johanna Ewalda Marggraff (roepnaam Wally) 1967

Bleef ongehuwd, overleden 17 september 2005 te wassenaar. Erudiet, een vrouw met een zekere Addelijke charme

Corrie Baronesse Lewe van Aduard met haar zwager mr. Jan Pieter Aghina. 1967

Corrie Baronesse Lewe van Aduard met haar zwager mr. Jan Pieter Aghina. 1967

Huw huwelijk bleef kinderloos zij is inmiddels weduwe. Fier op haar titel, uiterst zakelijk ,minstens met dezelfde passie als Ewald. Opvallend waren altijd haar kledingcombinaties met veel stijl.

Dirk en Louise Sopers 1967

Dirk en Louise Sopers 1967

Ook hun huwelijk bleef kinderloos en is ook zij inmiddels weduwe. Louise een altijd kokette vrouw die menig cabriolet versleet. Meestal met een hoedje op en een tekeltje aan haar zijde. Met zaken hield zij zich niet bezig haar zachte kant maakt haar een hele lieve en attente vrouw.

Ewald de enige zoon 1967

Ewald de enige zoon 1967

Ewald is nooit getrouwd geweest had tevens geen nakomelingen

Tedje en haar zwager Baron Scato van Lewe Aduard. 1967

Tedje en haar zwager Baron Scato van Lewe Aduard. 1967

Inmiddels is ook zij weduwe.Uit het huwelijk kwamen 2 kinderen voort. Jan Lodewijk en Angelina. Ewald was dol op zijn nichtje. Tedje de enige die de rol van moeder had binnen de familie heeft haar tot een zeer sociale vrouw maakte. Hoewel zij de jongste was bleef Ewald altijd 'de benjamin'. Wel wil ik vermelden dat het deze zus was die Wally in haar laatste jaren verzorgd heeft. Ten onrechte kwam er na de dood van haar oudere zuster Wally een ware vete over haar nalatenschap, de zakelijk ingestelde zuster Corrie was het niet eens met de verdeling.

Ewald zwaait op 31e jarige leeftijd de scepter

Ewald zwaait op 31e jarige leeftijd de scepter

Na de dood van vader Lodewijk koopt Ewald het erfdeel van zijn zusters en krijgt zo het beheer van alle landerijen in handen. Op 31 jarige leeftijd krijgt hij het beheer over de hele erfenis en dat zijn nogal wat stukken grond,maisvelden, bossen, boerderijen, ruines etc.Volgens horen zeggen hebben de zussen gemiddeld 100.000 gulden gekregen eigenlijk een schijntje als je de waarde van alles bekijkt. met harde hand verdedigde Ewald zijn bezittingen waar vele door ruilverkaveleng enzo hun bezit verloren heeft Ewald bijna alles kunnen behouden!

De gouden slogan van Ewald

De gouden slogan van Ewald

Ewald leerde mij hoe je iemand ongestraft kunt schofferen. Dit heeft hij vaker toegepast zelfs bij hoge ambtenaren tijdens rechtzaken en het werkte altijd. Kijk hij zei als je tegen de tegenpartij zegt 'je bent een rotzak' dan is het smaad. Ewald begon dan: 'met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid heb ik vernomen dat U niet deugt/ een smeerlap/ onbetrouwbaar/ een leugenaar bent' hij zei het als het ware indirect en hij vond het heerlijk ik heb vele voorbeelden gehoord o, die man was geniaal!

Toegangs bewijs casino in Nice

Toegangs bewijs casino in Nice

Het toegangsbewijsje van een tante van Ewald Marguerite Schran, wonende te Bochum gedateerd 28-02-1928

Ewald die in het koetshuis een Duitse soldaat redde.

Ewald die in het koetshuis een Duitse soldaat redde.

Ewald vertelde mij ooit eens dat het koetshuis in de tweede wereldoorlog dienst deed om wagens te repareren van de Duitse bezetter. Een keer was er een jonge Duitse soldaat die een auto aan het repareren was. De auto stond vol gas te draaien met de deuren van het koetshuis dicht. Ewald duwde de deuren open en begon meteen tegen de soldaat over de uitlaatgassen die dodelijk konden zijn. Volgens Ewald was de soldaat door hem gered. Toen ik een van de eerste keren in het koetshuis was, viel mij op dat aan de binnenkant van de deuren kogelgaten zaten en ik haalde zelfs een kleine kogel uit een deur. De tijd had echt stil gestaan op Zionsburg na de dood van Ewald's moeder. Toen ik verheugd de kogel liet zien aan Ewald zei hij: 'kom maar eens mee als je dat bijzonder vindt.' We liepen richting Keuken en schuin daarachter moest ik in de bosjes kijken. Volgens Ewald zaten op die plek militairen die het huis onder vuur namen aan het einde van WO II. En ongelogen waar: Tientallen koperen hulzen lagen er in de struiken. Enkele heb ik gepoetst maar het waren er zoveel. Dit geeft aan dat als je over het landgoed loopt er nog vele tastbare dingen aanwezig zijn uit lang vervlogen tijden. Er lagen zelfs nog verduisteringspapieren in het koetshuis en je vond er gereedschap oerdegelijk maar ouderwets. Ewald was niet pro maar ook niet anti Duits hij vond als je onder het bewind komt te staan van een ander moet je daaraan gehoorzamen, zo ging het ook bij de oude Grieken volgens hem. Hij vroeg mij eens noem mij eens 5 jaar waarin we s nachts bij wijze van spreken met de deuren en ramen open konden slapen. Dat was in 1940-1945; men zou het niet in het hoofd halen om maar iets te ondernemen vanwegen het strenge regiem. Volgens ewald had zijn vader Lodewijk een langoed op het oog voor hem in voormalig Oost Duitsland. Maar goed dat ik daar niet aan begonnen ben zei Ewald, anders lag ik nu ergens bij Stalingrad of Moskou begraven.

De beveiliging van Zionsburg

De beveiliging van Zionsburg

Tot in den treuren heb ik Ewald geadviseerd om hekken te laten plaatsen, en dat er beveiliging moest komen. Alles ontkrachtte hij. Zei ik; Koop een camera, dan zei hij; en als ze de draad doorknippen? Had ik het over verlichting dan zei hij; dat slaan ze zo kapot. Uiteindelijk heb ik niet al te duur een bouwlamp bij een bouwmarkt gekocht met een lang snoer en toen die eenmaal brandde ( Ewald heeft me netjes de onkosten vergoed) vond hij het schitterend de verlichting, prachtig gewoonweg volgens hem, hoe het huis verlicht was 's avonds. Helaas is het bij deze ene lamp gebleven iedereen kon vrij het terrein op Ewald had dan wel blinden voor het raam maar enkele malen is er toch ingebroken, zelfs via de dakgoot. Neeeee een hond dat was het, niet een grote die veel vreet maar een kleintje en die kwam er. Ik geloof gekregen van iemand, een foxje vandaar de naam fokkie. De hond was erg alert. Ook al kwam ik vaak hij blafte altijd even maar als hij mijn stem hoorde was het over. Tijdens de brand is de hond ook overleden. Deze werd in de keuken gevonden en Ewald op een hele andere plek. Vreemd want hij was altijd binnen handbereik van Ewald................

Één van zijn tekeningen in het schriftje.

Één van zijn tekeningen in het schriftje.

Voor zover ik kan zien is dit het teken van de vrijmetselaarij, dat zou erop duiden dat Ewald op zeer jeugdige leeftijd hiermee bekend was.

Koetshuis binnen.

Koetshuis binnen.

Alle ramen zijn dichtgespijkerd. Hier repareerde de Duitsers in WO II hun wagens want er was goed gereedschap van de familie Marggraff aanwezig. Tevens was op het landgoed een groot wagenpark ingericht waar veel graafwerkzaamheden voor werden verricht. De wagens moesten bij aanvallen beschut staan.

Koetshuis achterzijde

Koetshuis achterzijde

tekst volgt later

Grafsteen Ewald Marggraff

Grafsteen Ewald Marggraff

Naast Ewald is hier ook de urn begraven van zijn oudste zus Wally.

Één van de vele paden

Één van de vele paden

tekst volgt nog

En nog meer gekapt hout

En nog meer gekapt hout

tekst volgt nog

29 maart 2013: Koetshuis wordt definitief gerestaureerd

29 maart 2013: Koetshuis wordt definitief gerestaureerd

Het Brabants Dagblad meldt dat nu officieel is bekend gemaakt dat het koetshuis op Zionsburg gerestaureerd gaat worden en dus GEEN plaats gaat maken voor 2 nieuwe huizen. Ik hoop dat ik mijn bijdrage heb kunnen leveren en veel dank voor de Vughtse burgemeester Roderick van de Mortel.

Kadastrale gegevens 12-12-2003

Kadastrale gegevens 12-12-2003

Op deze foto is 1/4 deel te zien van alleen al de gronden in Boxtel. In totaal gaat het om ruim 700 hectare. Tellend een ordner vol A-4tjes Niet alleen bos of wei. Ook bijvoorbeeld in Vught in het gebied Vughterhage (meerdere kavels), een villa met grond aan de parklaan te s Hertogenbosch, Meerdere percelen aan de E. de Rodestraat en M. Polostraat, aan de Ertveldweg ook in s Hertogenbosch, een boerderij aan de Wertsteeg in Berlicum en zo nog een aantal gebouwen en percelen. Mijn visie is, als de Stichting daadwerkelijk zegt dat ze geen geld hebben zij o.a. laatstgenoemden kunnen verkopen, de percelen hebben niets met natuurbehoud te maken en waarom zou de gemeente en de provincie subsidie gaan geven aan een Stichting die in het bezit is van meer dan 700 hectare grond of zelfs nog erger accoord gaan met het bouwen van meerdere villas op landgoed Zionsburg, en dus niet de suggestie die gewekt wordt: we doen aan natuurbehoud we hebben enkel en alleen bos en weidegrond. Op alle papieren staat als woonplaats van Ewald Monte Carlo, hij was dus geen Nederlandse belastingbetaler.

De 'eerste fase'van de brand,alleen de eerste verdieping en de zolder.

De 'eerste fase'van de brand,alleen de eerste verdieping en de zolder.

Tijdens de eerste fase slaat het vuur vanuit de eerste verdieping over naar de zolder en is er geen vuur te zien op de begane grond. Opvallend zijn de miezerige blusstraaltjes als waren het tuinslangen.Dit was het moment om enkel de deur te openen, let wel niet naar binnen gaan enkel de deur te openen (dit is risicoloos) Nee, de deur mocht zelfs tijdens de eerste fase van de brand absoluut NIET worden geopend.Er stond iemand voor de deur met de voordeursleutel te smeken de deur te mogen openen, maar hij mocht niet. De recherche kwam later met het verweer dat Ewald waarschijnlijk in Monaco zat , terwijl de man met de voordeursleutel Ewald de avond vooraf, thuis had afgezet en dit zoals ik begrepen heb, tegen de brandweer en politie schreeuwde.

De 'tweede fase' van de brand

De 'tweede fase' van de brand

Tijdens de tweede fase verspreidde het vuur zich naar de benedenverdieping, de zolder is al in vlammen opgegaan. Foto gemaakt door persfotograaf Bart Meesters

De 'derde fase', het hele landhuis staat in de brand.

De 'derde fase', het hele landhuis staat in de brand.

Zowel eerste verdieping als de zolder zijn geheel verdwenen, het vuur is nu geconcentreerd op de begane grond. Als hier de brand was ontstaan zoals politie en brandweer blijven suggereren waarom is dit dan de plek die in de 'derde fase' van de brand een waar inferno oplevert? Je zou ervan uitgaan dat waar het vuur begint, daar ook het eerste de brand ophoudt, en zich verder verspreidt naar nieuwe brandbare plekken. Foto gemaakt door persfotograaf Bart Meesters.

De enorme rookwolk kon men van ver af zien.

De enorme rookwolk kon men van ver af zien.

Foto gemaakt door persfotograaf Bart Meesters

Het theekoepeltje, er zou niets van overblijven.

Het theekoepeltje, er zou niets van overblijven.

Foto gemaakt door persfotograaf Bart Meesters

Zelfs de hoogwerker kon de brand niet bedwingen.

Zelfs de hoogwerker kon de brand niet bedwingen.

Foto gemaakt door persfotograaf Bart Meesters.

De brandweerlieden lopen terug, écht alles is in rook opgegaan.

De brandweerlieden lopen terug, écht alles is in rook opgegaan.

Foto gemaakt door persfotograaf Bart Meesters.

Hoe zat het met de brand?

Hoe zat het met de brand?

Ook al zegt de brandweer goed gehandeld te hebben,de waren 11 minuten na de melding ter plaatsen volgen commandant van der Vossen. het blijft een vreemd verhaal. Ja en wat denk je dat de brandweer zou zeggen we hebben gefaald? Op de foto bovenin is duidelijk te zien dat de bovenverdieping in brand staat, beneden nog niet, dit heb ik ook tijdens de voorlichtingsavond die was gegeven na de brand ook aangekaart. Kort gezegd boven brand beneden niet, waarom niet naar binnen gegaan er stond iemand klaar met de voordeursleutel. Nee het hele huis is tot de grond toe afgebrand en toen echt alles geblust was ging men op zoek naar Ewald. De politie verdedigde zich met het argument we dachten dat hij in Monaco zat. Daar was hij voor het laatst in 1996. Dat zouden ze van een buurtbewoner hebben gehoord. Deze is door mij echter nooit gevonden. Het blussen van de brand blijft toch een vreemde zaak. Ieder mag zijn mening hier over hebben maar besef wel dat een overheidsinstantie niet snel een fout toegeeft.Wij mogen denk ik tocht onze bedenkingen hebben.Echter ik moet de brandweer wel gelijk geven in het feit dat het landhuis een soort fort was na zonsondergang. Ewald sloot altijd de blinden voor de ramen van de benedenverdieping je kon dus niet zomaar via de gewone ramen naar binnen. Echter wel als je de weg kende kon je via de serre door de eetkamer naar binnen en vanuit daar het hele huis in.

Ewald zou nooit zwichten voor afpersing of chantage.

Ewald zou nooit zwichten voor afpersing of chantage.

Ewald verzekerde mij nooit één cent te geven aan afpersers. Hij zei: deze week vragen ze een ton volgende week twee ton. Met een mogelijke brand had hij al rekening gehouden. Ewald middels een brief ik via geruchten. De waardevolste schilderijen werden dan ook in de grote kelder gezet. Echter na de brand waren ze er volgens een ooggetuige niet meer.

Het entree na de brand.

Het entree na de brand.

Naast wat eens een imposante trap was moet het levenloze lichaam gelegen hebben van Ewald. Zelfs geen stukje behang of lambrisering was nog over na de brand.

De gang die voorzien was van een marmeren vloer.

De gang die voorzien was van een marmeren vloer.

Eens een statige gang met marmer en veel gipswerk.

Nogmaals de gang.

Nogmaals de gang.

Achterin bij de witte tegeltjes stond een enorme bank met het wapen van de Marggraffs, het was vroeger een soort wachtruimte met glazen deuren die na WOII niet teruggeplaatst werden.

De totale verwoesting van Zionsburg

De totale verwoesting van Zionsburg

De brand zorgde ervoor dat veel in rook op ging. Maar bij het leeghalen van het huis vlak na de brand beukte de sjofel dwars door de gevels heen. Als je het landhuis bekijkt denk je eerder aan een grote bom die geexplodeerd is dan aan een brand. Wat de rede is geweest van de onnodige vernielingen is mij onbekend, de aanwijzingen zoals ik al vertelde van dhr. Bevort werden in de wind geslagen. Nu het koetshuis ook in vlammen opgegaan kan men speculeren zijn er mensen,bijvoorbeeld projectontwikkelaars of de gemeente of wie dan ook die liever iets anders met de grond willen. Ik heb er geen bewijs voor maar als je kijkt wat de grond waard is midden in Vught is de speculatie wellicht niet zo opmerkelijk.

Het entree midden jaren '90.

Het entree midden jaren '90.

Een foto die Ewald van mij genomen heeft bij het entree van het Landhuis. Volgens Ewald lag de beneden verdieping hoger dan normaal, aangezien in vroegere tijden nogal eens het water hoog kon staan.

Zionsburg na de ramp

Zionsburg na de ramp

Wat een tragedie moet hier hebben afgespeeld

Volgens de brandweer was de oorzaak van de brand 'Hoogstwaarschijnlijk" een oude kachel...

Volgens de brandweer was de oorzaak van de brand 'Hoogstwaarschijnlijk" een oude kachel...

Na het bekijken van het huis zijn er twee plekken te vinden waar alles écht zwart is. Zou dit duiden op 2 brandhaarden?.Ewald had oude Amerikaanse oliekachels in huis waar hij in de wintermaanden vaak aan het prutsen was. Hier zie je de schouw in het kantoor/ bibliotheek naar mijn weten kreeg Ewald deze al jaren niet meer aan en ging hij al dan niet met bezoek in andere ruimten zitten waar de kachel het wel deed (keuken en kleine salon makkelijk warm te stoken). Vreemd vind ik het dat de boel zo snel vrij is gegeven. Na enkele dagen werd het hele pand al leeggeschept. Is er dan nog iets te bewijzen denkt u. Opvallend is als je er rondloop dat er twee of drie plekken zijn die volledig zwart zijn. Zou dit kunnen duiden op meerdere brandhaarden?

De eventuele opbouw van Zionsburg

De eventuele opbouw van Zionsburg

Enkele bedrijven zijn benaderd een offerte te maken over het herstel van Zionsburg o.a. bij Jhr.Diederick Six. Meer informatie over het herstel op onderstaande link. De reden dat er nog niets gebeurd is hoeveel belasting er over de erfenis betaald moet worden.

Comissaris van de Koningin Mw. Hanja Maij Weggen

Comissaris van de Koningin Mw. Hanja Maij Weggen

Maanden heb ik gecorrespondeerd om gehoor te krijgen, de mail naar Minister Donner werd beantwoord met : Gaat u maar naar de lokale rechtswinkel! Ik kreeg op korte termijn een gesprek met burgemeester de Groot van Vught. Hij zou kijken of hij iets kon doen. Ik heb van derden begrepen dat hij het in de raad voorstelde om de zaak te heropenen maar de raad stemde tegen ( ik weet dus niet zeker of dit zo was) Pas na mijn zeer persoonlijke brief aan Commissaris van de Koningin Hanja Maij Weggen is het onderzoek heropend. Ik kreeg een persoonlijke brief van haar en later van de officier van Justitie. Er is al de nodige media aandacht geweest mijn dank gaat uit naar Harrie van Vught van de Vughtse lokale omroep en Ron Magnee van het Brabants Dagblad. Zij namen eindelijk de zaak serieus en toen is het balletje gaan rollen. Wat ik hier kan melden is dat er te veel toevalligheden zijn. Sommige dingen haast niet te geloven. Helaas kan ik dan ook niets melden m.b.t. het onderzoek. Mocht het zo zijn dat het onderzoek gesloten wordt , kan ik uiteraard meer vertellen. Toch hoop ik dat de recherche aanknopingspunten heeft al blijven sommige dingen moeilijk te bewijzen

Heropening van de zaak

Kranten artikel m.b.t. heropening van de zaak.

Brief Commisaris Mw. Maij Weggen

Brief Commisaris Mw. Maij Weggen

De persoonlijke brief van Mw. Maij Weggen 15 maart 2006 waarin ze meldt dat de recherche het onderzoek opnieuw in behandeling heeft genomen, na een persoonlijke brief van mij aan haar.

Ewald kreeg niet de begrafenis die hij verdiende

Ewald kreeg niet de begrafenis die hij verdiende

Ewald kreeg een sobere begrafenis ik kon geen afscheid nemen, alles moest in het geheim en de familie wist ook niet welke precieze verstandhouding ik met Ewald had. Hij had het requiem van Mozart willen horen absoluut en veel rode rozen. Ik heb het nog geen plaats kunnen geven dat kan pas als de verdachten bewezen bestraft worden. Lukt het justitie niet dat wil niet zeggen dat ze op mijn manier vrij uit gaan!

Zijn laatste rustplaats

Zijn laatste rustplaats

Ewald zijn laatste rustplaats bij een obelisk , vervaardigd door vroegere tuinmannen, midden op het Landgoed. Dit stukje grond noemt men het hondenkerkhof aangezien de honden die dienst hadden gedaan op Zionsburg hier begraven werden in de cirkel van dennebomen.

Recente foto van het graf.

Recente foto van het graf.

In plaats van een grafsteen is er groen op Ewald zijn graf geplaatst.

Landgoed Haanwijk

Landgoed Haanwijk

Landgoed Haanwijk waar ik veel mooie herinneringen aan heb aan de o.a. aan de markante bewoonster Berthe (Catharine) Bink. een klein vrouwtje met grijs krullend haar.Zij had al heel vroeg haar bijnaam Pluis(je). Het landgoed bij St.Michielsgestel , bij de samenvloeing van de Dommel en Essche stroom, 106 hectare groot waarvan 12 ha bos, 66 ha pachtvrije en 25 ha verpachte landbouwgrond Het landhuis stamt De term jachtslot is in de jaren vijftig ontstaan door de historicus van Oorschot. Haanwijk is rond 1649 gebouwd op een plek waar, waarschijnlijk een hoeve heeft gestaan. De plek ligt namelijk ruimschoots boven NAP, dus droog, ook bij overstromingen van de Dommel. De bouw van Haanwijk gebeurde door leden van de familie Sweerts de Landas, Heren van Oirschot. Deze hadden geen directe link naar kasteel Herlaer. Na twee verervingen komt Haanwijk via een huwelijk van een dame Sweerts de Landas met een Heer du Tour in handen van de familie du Tour. Deze laten Haanwijk uiteindelijk na aan een neef Baron Onno Tamminga du Tour, Kolonel in het leger van de Graaf van Byland. Van hem, zijn vrouw Anna Bouwens en hun drie dochters. De oudste dochter huwt met de heer van Kasteel Maurik, Christiaan van Berensteijn, de tweede met Prins zu Sayn Wittgestein en de jongste met de Zwitserse militair Charles de Senarclens de Grancy. De zoon van deze twee, Onno Adolphe Marc Willem de Senarclens de Grancy, erft Haanwijk. Na hem weer zijn zoon Henri Frédéric de Senarclens de Grancy. Zijn broer Charles Pierre huwt een meisje Martini van Geffen. Zij schijnen op Zionsburg gewoond te hebben. Na Henri Frédéric erft zijn zoon Guillaume de Senarclens de Grancy Haanwijk. Na zijn overlijden in 1926 komt Haanwijk in handen van zijn dochter Mr. Berthe E.L. de Senarclens de Grancy, gehuwd met Mr. N.J. Bink.

Berthe Catharina Bink, foto januari 2005.

Berthe Catharina Bink, foto januari 2005.

Op haar bridprentje stond: 'een vrije liberale opvatting...maar goudeerlijk..niets te verbergen of wegstoppen..je leefde graag met gewone mensen....kende geen rangen en standen...alleen echte en eerlijke mensen.

Haanwijk schets.

Haanwijk schets.

Copie van gewassen sepia tekening van J.de Grave, 1643-1712

Nogmaals Haanwijk

Nogmaals Haanwijk

Opvallend was de Canadeese populier , een boom van uitzonderlijke hoogte en 7.50 m in omtrek.Ewald liet mij in een gesprek weten dat de vorige bewoner zoveel aan proceskosten kwijt was rondom de ruilverkaveling dat hij bijna failliet ging. Het landgoed was volgens Ewald in 1984 rond 3 miljoen gulden verkocht aan de stichting Noord Brabants landschap. De bewoners mogen er voor een bepaalde tijd blijven wonen (voor hoelang weet ik niet) .

Haanwijk rond 1900.

Haanwijk rond 1900.

Ik werkte in de tuin ,een apart gevoel zo'n plek met een rijke historie, dat was voor mij als 'gewone jongen' best speciaal. Berthe vertelde weleens over haar afkomst en de naam Senarclens de Grancy, over haar twee zonen en haar oogappeltjes haar kleinkinderen en natuurlijk de vele hondjes die ze gehad heeft, en haar over het hele terrein volgden.

Haanwijk 23 Januari 1919.

Haanwijk  23 Januari 1919.

Een huwelijk op Haanwijk van Ir. J.W.G.v.Andel met Jkvr. H.F. de Senarclens de Grancy 23-01-1919.

1926 Overlijden G.J.A. de Senarclens Baron de Grancy.

1926 Overlijden G.J.A. de Senarclens Baron de Grancy.

Op 70 jarige leeftijd is op "Haanwijk" overleden G.J.A. de Serarclens Baron de Grancy, oud voorzitter voor tuinbouw en plantenkunde, een hoogst gewaardeerde figuur, niet alleen op bovengenoemd gebied, maar ook om zijn vele goede daden, in breede gemeenschappelijke kringen. Zijn overlijden wordt dan ook zeer betreurd.

Binnenplaats Haanwijk 1936.

Binnenplaats Haanwijk 1936.

Met een doorkijk naar 'het vaantje'.

Noordkant van Haanwijk.

Noordkant van Haanwijk.

Met links de verbouwde stal thans woonhuis van een erfgenaam van de Grancy.

Het Vaantje nabij Huize Haanwijk

Het Vaantje nabij Huize Haanwijk

Ik heb me ooit eens laten vertellen dat de moeder van mw. Bink op hoge leeftijd nog weleens ging zwemmen bij het Vaantje waar zij woonde.

Het begin

Het begin

Na een jaar gewerkt te hebben voor mw. Berthe Bink ( overleden 31 mei 2005) wonend op langoed Haanwijk in Halder, Ik ben op mijn 16e zelfstandig gaan wonen, ik stopte bij mw. Bink. Ik kwam in de Taalstraat te wonen op een zolderkamer vlakbij Zionsburg. Ik had al veel verhalen over de bewoner gehoord en op een zaterdag trok ik mijn stoute schoenen aan en liep de lange laan met enorme omgewaaide bomen, overal gevallen bladeren naar het landhuis toe. Na het aanbellen (toen hing er nog een ouderwetse trekbel) opende een nieuwsgierig gezicht de deur. Vertel het eens zei de man. Ik stelde me voor en vroeg of meneer Marggraff (want zo noemde ik hem toen nog)iemand nodig had voor in de tuin. Niet nodig zei hij; Ik rijd met mijn pontiac hard over de lanen heen en de bladeren vliegen dan vanzelf weg. Zonder er goed bij na te denken zei ik terug; nou neem me niet kwalijk maar het ziet er hier uit als een rotzooi dat is toch zonde? Hij twijfelde keek me indringend aan en zei kom volgende week zaterdag maar terug dan zien we wel verder.Het contact was gelegd...............

Een zolderkamer in de Taalstraat

Een zolderkamer in de Taalstraat

Iets verderop aan de rechterkant van de taalstraat had ik mijn zolderkamer eind jaren '80

Ewald in de jaren ´90

Ewald in de jaren ´90

Iik vertelde Ewald dat hij veel te serieus keek op deze foto, vlak daarna heeft hij opnieuw pasfoto's laten maken met als resultaat..zie bovenaan de pagina.

De keer dat Ewald me voor de keus stelde

Aangezien ik op mijn 16e niet meer naar school ging en mijn MAVO niet af had gemaakt kwam Ewald er een keer op terug. Hij wilde niet dat ik fulltime voor hem zou blijven werken, ik was nog jong en hij zag andere mogelijkheden.Pas nadat ik beloofde terug naar school te gaan mocht ik blijven. Ik had toen de 1 jarige MAVO deeltijd opleiding doorlopen en het jaar daarop de HAVO. Vervolgens heb ik een jaar Duits gestudeerd aan het HBO en vervolgens de lerarenopleing met als vak geschiedenis. Ewald moedigde mij als een soort van vader aan en daardoor kreeg ik zelfvertouwen.Hij sprak veel over rechtzaken in die tijd en ik over mijn opleiding.Als Ewald mij niet aangespoord had zou ik waarschijnlijk nog geen papiertje hebben.

Mijn mooiste jaren.

Mijn mooiste jaren.

De jaren ´90 waren de jaren dat ik het meest op Zionsburg kwam. De jaren van veel en hard werken, naar school gaan maar ook van veel plezier.

De Lambertus- of Vughtse toren

De Lambertus- of Vughtse toren

De grond voor de Lambertustoren in Vught was voorheen van de vader van Ewald. Hij bezocht regelmatig de kerk erachter en heeft de grond geschonken mits het groenvoorziening bleef. Als we nu gaan kijken liggen er stenen en staan er auto's geparkeerd. Ewald vroeg me ; 'Is het niet bar wat ze ermee gedaan hebben'?Tevens wil ik vermelden dat Ewald en zijn vader na een financieële deal met de toen Duitse bezettershebben kunnen voorkomen dat Zionsburg en de Vughtse toren opgeblazen zouden worden. De toren zou gebruikt kunnen worden als uitkijkpost. Helaas is dit verhaal bij weinigen bekend. Mijn opa van mijn moeders zijde is nog koster geweest in deze kerk.

Burgemeester Johan C. Marggraff 1880-1886

Burgemeester Johan C. Marggraff 1880-1886

Hij woonde met zijn vrouw op Leeuwenburg dat tevens raadhuis was destijds.

Leeuwenburg

Leeuwenburg

Hij woont samen met zijn vrouw Berdina Harkema-Bekker op villa Leeuwenburg het huwelijk bleef kinderloos.

Burgemeester Johan C. Marggraff en Leeuwenburg.

Burgemeester Johan C. Marggraff en Leeuwenburg.

Volgens Ewald zou zijn oudoom zijn weggewerkt door de Roomschen (Katholieken) Hij zou 400 gulden per jaar verdiend hebben volgens Ewald veel te weinig als je alleen al kijkt naar de kleding die je moest kopen in die tijd,Zijn oud oom werd opgevolgd door van Rijckevorsel die vrij snel failliet was zo'n gezichtsvelies was in die tijd ongelooflijk.Johan is later in Luzern begraven. De leeuwen zijn in 1921 verhuisd naar Zionsburg, nieuwe bewoners van Leeuwenburg hebben Ewald gesmeekt om de leeuwen te verkopen. Ewald zei: al geef je een ton die leeuwen zijn van mij daar blijf je met je poten af!

Voorkant Leeuwenburg

Voorkant Leeuwenburg

Het pand hier aan de voorzijde op de hoek van de kapelstraat en de Sint Elisabethstraat. Het gebouw was van 1921 tot 1937 raadhuis. In opdracht van Ewald zijn oudoom is het pand rond 1890 gebouwd. op dezelfde plek stond voorheen een oude villa die uit de 17 eeuw stamde. De Villa is nu een monument geworden.

De enorme tuin die bij Leeuwenburg hoorde.

De enorme tuin die bij Leeuwenburg hoorde.

Het is nu park met een vijver en een sportgedeelte.

Nogmaals Leeuwenburg

Nogmaals Leeuwenburg

we mogen niet vergeten dat het Sint Elisabeth bejaardenhuis wilde uitbreiden en Leeuwenburg wilde laten slopen. Dit heeft Ewald met J. Schuurmans weten te voorkomen. Na de brand heeft de zaakwaarnemer F. Bevort de, ik noem het maar slopers erop gewezen de leeuwen opzij te zetten alvorens de gevel in te rijden. Afijn de sjofel reed dwars over de leeuwen heen ik weet niet of ze te resaureren zijn. Op de foto zie je de achterkant van Leeuwenburg rond 1900 met de leeuwen.

Leeuwenburg verloor bij de renovatie één vleugel.

Leeuwenburg verloor bij de renovatie één vleugel.

Tijdens de grote renovatie in 1991 verloor Leeuwenburg 'slechts' één vleugel. De rest bleef mede dankzij Ewald Marggraff overeind en werd een Rijksmonument na enkele rechtszittingen.

De leeuwen achter Zionsburg

De leeuwen achter Zionsburg

De originele leeuwen van huize Leeuwenburg waren later op Zionsburg terecht gekomen. Zij hielden als het waren de wacht bij het terras aan de achterzijde. Ik heb me weleens suf gepoetst met een schuursponsje om het mos eraf te halen monniken werk maar ik kon Ewald overuigen een hoge drukspuit aan te schaffen dat lukte beter en Ewald, jaaaaa enorm trots op ZIJN leeuwen

De Marggraffstraat in Vught

De Marggraffstraat in Vught

In Vught is er een straat die Marggraffstraat heet die verwijst naar de oudoom van Ewald, (de broer van zijn opa) Johan was burgemeester in Vught van 1880 tot 1886

Villa Bleijenburg werd ook bewoond en gered door een Marggraff

Villa Bleijenburg werd ook bewoond en gered door een Marggraff

De oudoom van Ewald heeft ook op Bleijenburg gewoond. Het originele pand stamde uit de 17e eeuw en in de 19e eeuw uitgebreid en verbouwd. Met de komst van nieuwbouw leek het pand te moeten wijken. Bijna leek het erop dat deze villa zou moeten verdwijnen. Het pand net zoals Leeuwenburg had een grote betekenis voor Ewald. ook hier streed hij tegen de gemeente en het resultaat: Huize Bleyenburg werd een monument en bestaat nog steeds!

Bleijenburg 2011

Bleijenburg 2011

Straatzijde

Praag en Don Giovanni

Praag en Don Giovanni

ik was zo ongeveer 27 jaar en had enorm veel klussen voor Ewald gedaan als beloning kreeg ik een extra waarvan ik naar Praag ben gegaan. Prachtige stad ik was nog jong, de stad lag aan mijn voeten.Ik ben de laatste avond naar Don Giovanni van Mozart geweest in het operahuis. Ik ging in een loge vlak boven de deur zitten, en later toen ik de aftiteling eens bekeek van Amadeus bleek de film daar opgenomen te zijn geweest. GEWELDIG ik kon mijn plekje op die film terug zien. Het was een hele aparte ervaring voor mij

Sterappeltjes,mispels kastanjes en walnoten

Sterappeltjes,mispels kastanjes en walnoten

Het zal begin jaren 90 geweest zijn ik had geen brood meegenomen en we stonden voor het koetshuis ik zei ik ga even iets kopen (Ewald bang dat ik te lang wegbleef en het werk zou blijven liggen) zei; dat is niet nodig kom maar mee. Wij schuinachter het koetshuis langs het hoge onkruid door. Hij zei; zie je ze hangen zijn ze niet prachtig? ik keek naar boven maar zag niets ik keek blijkbaar verkeerd. Ewald liep voor me uit en hij zal toen zo'n 70 geweest zijn en hij klom ongeveer 1,5 meter een boompje in, hier vangen, je lunch. Hij viel nog bijna uit de boom en ik hielp hem even. De appeltjes waren inderdaad klein maar lekker. Zo stond of misschien staat er een walnotenboom richting waar vroeger de boerderij van Olijslagers stond. Heerlijk maar meer Vughtenaren wisten dat dus vaak ging ik er voor niets heen. Er staat aan de vijver ook een mispelboom daar was hij ook trots op. Die heb ik eerlijk gezegd nooit geproefd en dan waren er nog de kastanjes helaas geen tamme,alleen wilde en als je dan in de herfst de lanen harkte zaten ze al met een worteltje in de grond vast. Als het ook maar iets weg had van een stekje dan dirigeerde ewald mij door de tuin heen om aan te wijzen waar nog plaats was voor een mooie boom. Misschien klinkt het vreemd maar in mijn ogen was hij erg op de natuur gesteld.

De Monarchie van Nederland

De Monarchie van Nederland

Smeerlapperij en poppenkast volgens Ewald. Hij kwam uit een familie die generatie op generatie jurist waren geweest. En de Monarchie die we nu hebben? ach Juliana was een aardige vrouw maar die Bernhard was volgens hem net zo'n schuinsmacheerder als Willem II. Trouwens hoe is Nederland ontstaan?Volgens Ewald deelde Willem van Oranje zijn bed met rijke vrouwen hij heeft er vier gehad, vier zeg ik je de smeerlap. Zo kwam deze Willem wel aan zijn grond.En daar is de huidige monarchie uit ontstaan is het niet bar nee mijn belastingcenten gaan niet naar al die pracht en praal hoewel een republiek ook niet alles is, is dit één grote poppenkast kijk in Engeland hebben ze dat ook met veel stijl maar die Camilla Parker bowles die heb ik ooit in een tijdschrift zien staan; een vogelverschrikker is het niet om te huilen? En Wilhelmina die linea recta bij het uitbreken van de oorlog naar Londen vlucht en op veilige afstand haar steunbetuigen overbrengt. Ga dan strijdend ten onder

Meneer Marggraff wat heeft U een mooie 'bal'...

Meneer Marggraff wat heeft U een mooie 'bal'...

Het zal begin 1990 geweest zijn toen Ewald een sjieke Haagse dame op bezoek kreeg. Hij opende de deur en liet haar binnen, wie het was wist ik niet. Plots zei ze wat heeft u een mooie 'bal' Ewald snapte het niet en zei wat bedoelt U? Nou U heeft gewoon een mooie bal zo'n ouderwetse trekbal. Dit bleek de Haagse uitspraak voor bel te zijn (van de voordeur) Ewald vond dit een leuke anekdote.

Scheiden was vroeger een enorme schande volgens Ewald

Scheiden was vroeger een enorme schande volgens Ewald

Ewald vertelde mij ooit dat de dochter van Johan Lodewijk en Bernedina harkema bekker; Cornelia Johanna Marggraff geboren te s Hertogenbosch 06-06-18.83 de tante van Ewald na enkele jaren gescheiden was van haar man Mr. dr. Pieter Gerbrand van Tienhoven. Dit was in die tijd een enorm schandaal volgens hem. Zijn tante zou een droevig bestaan hebben gelijd.

Bijna alles deed Ewald zelf, of hij had de supervisie erover

Bijna alles deed Ewald zelf, of hij had de supervisie erover

Alles wat maar komt kijken m.b.t. klussen op een Landgoed deed Ewald in de vroege jaren zelf. Later was dit alles onder zijn supervisie. Moest er een nieuwe lamp ingedraaid worden in de hal dan moest ik op een antieke 2 meter hoge houten keukentrap gaan staan, hij hield hem wel tegen (ik kon mezelf niet eens vasthouden) en dan in balans blijven en een peertje erin draaien. Ik kreeg weleens een schok en viel bijna. Ook als de dakgoten van het koetshuis of de afvoeren op het dak of balkons van het huis verstopt zaten moest ik met een leer een zogenaamde trap van zo'n 6 meter het dak op. Hij hield de trap wel tegen. Dat ik nooit gevallen ben is een wonder maar Ewald had daarin wel gelijk; nergens aan denken gewoon de ladder op. Zo ben ik wel over mijn hoogtevrees heen gekomen maar ik zou het nu onder die omstandigheden nooit meer doen. Als er een grote tak afgezaagd moest worden dan stond hij erbij, hij wist precies welke kant hij op zou vallen. Het is immers wel aannemelijk dat als iemand al zijn hele leven op een landgoed woont hij de kneepjes van bepaalde klussen kent.

Landhuis/ koetshuis/ rotstuin/ unieke kas

Landhuis/ koetshuis/ rotstuin/ unieke kas

Behalve het Landhuis staat er ook een koetshuis op landgoed Zionsburg. Een gebouw uit 1886 met hoge deuren. Gesplitst in 2 woningen. Verder zijn er 3 paardenboxen en een grote zolder aanwezig. Achter dit koetshuis was een beerput die in de jaren '90 gedempt is. Iets verderop staat een houten schuur. Ewald bewaarde hier palen in en oude wagen. Vlak achter, waar eens Parva domus lag zijn nog de resten van een rotstuintje, een zitje zeg maar. Ook staat er op het landgoed een gietijzeren kas, uniek in Nederland volgens Ewald. De jeugd heeft door de jaren heen vele ruiten ingegooid maar het karkas was volgens Ewald onverwoestbaar. Hier een afbeelding van de kas waar o.a. laurier, sinasappelboompjes en andere Oosterse planten groeiden. Naast deze kas is een klein hok waar de stookketel in stond.

Ook het koetshuis ontkwam niet aan een brand

Ook het koetshuis ontkwam niet aan een brand

Een tijdje geleden is ook het koetshuis voor een groot deel in vlammen opgegaan. Het bestond uit 2 delen, Aan de linkerkant was een soort woonkamer, keuken, toilet en berging tevens een zolder. Dit werd heel vroeger bewoond. Het andere deel bestond uit de garage met een heel hoog plafond, toegang tot 3 plekken voor paarden, een voorkamer en 2 zolderkamertjes en een grote zolder die in vroegere tijd als opslag fungeerde. Het pand stamt als ik me niet vergis uit 1886 en op de gietijzeren ornamenten van de voordeuren staat de letter M gemaakt van de naam Marggraff. Zo stond er ook een M op het vlaggetje bovenop de theekoepel van het landhuis. Ook na deze brand weten deskundigen niet te melden waardoor deze brand is ontstaan.

Nogmaals het koetshuis na de brand (achterzijde)

Nogmaals het koetshuis na de brand (achterzijde)

Foto gemaakt door persfotograaf Bart Meesters

Voor de derde keer brand op landgoed Zionsburg weekend 2/3 juni

Voor de derde keer brand op landgoed Zionsburg weekend 2/3 juni

Afgelopen weekend was er voor de derde keer brand op landgoed Zionsburg. Na het Landhuis en het koetshuis was er ditmaal brand in de ruimte waar de stookketel van de orangerie/kas vroeger stond. De ruimte werd gebruikt door Ewald voor opslag van oude kranten die volgens hem ooit nog eens flink wat waard konden worden. Toeval? kwade jongensstreken? intimidatie? niets is zeker. (met dank aan persfotograaf Bart Meesters voor de foto, genomen door een passant)

Ook maakte ik trieste dingen mee met Ewald

Ook maakte ik trieste dingen mee met Ewald

Zo nu en dan had ik wel medelijden met Ewald. Hij was een keer in de keuken gevallen, je moet je voorstellen ondanks dat de hond vaak uitgelaten werd liet hij zijn behoefte zo nu en dan lopen in huis. De keuken was vaak spekglad op de stenen vloer. Ik zou op een zaterdag samen met Ewald boodschappen gaan halen maar hij deed niet open. Na een rondje om het huis hoorde ik hem in de keuken. Daar lag hij op zijn rug op de grond. ‘Ik kom zo’ riep hij maar na anderhalf uur lag hij nog steeds op dezelfde plek. De winkel ging bijna dicht en ik had nog geen auto om naar zijn zus te rijden, en ze was telefonisch niet te bereiken dus had ik een ruitje kapot gemaakt in de serre en zo naar binnen geklommen. De tussendeur was gelukkig open en zo ook de eetkamerdeur,Ik liep naar de keuken. Ik hielp hem overeind en hij zei dat had niet gehoeven toen ik van het ruitje vertelde schoot hij uit Zijn slof. Het ruitje werd meteen hersteld en ik mocht dat nooit meer doen. We zijn toen net voordat de AH dichtging boodschappen gaan halen. Ook heb ik Ewald enkele malen in de tuin gevonden ook op zijn rug. Ik dacht als ik er niet was dan had hij er dagen gelegen. Tevens een tijdje later in de zomer was Ewald weer uitgegleden in de keuken bovenop de tafel, de poten braken er onderuit en het was weer eenzelfde situatie. Ik haalde het niet in mijn hoofd weer via de serre naar binnen te gaan, ik had inmiddels een auto en heb zijn zuster opgehaald die een reserve sleutel had. Na binnenkomst voelde hij zich afhankelijk en vroeg wat zijn zus kwam doen. Nou hij werd overeind geholpen en de tafel lag in stukken. Ik heb er toen een plastic tuintafel neer gezet en de oude naar buiten gebracht. Eruit met dat smerig ding zij Ewald en wat zijn zuster en ik ook zeiden de tafel moest eruit, terug de tuin in. Afijn ik had zijn zus weer naar haar huis gebracht. De volgende ochtend kwam ik weer bij Ewald en hij moest mij iets laten zien. Hij was op het idee gekomen dezelfde plastic tuintafel in de keuken te plaatsen. Zijn idee, jaaaa riep hij weer. En ik dacht bij mezelf oke, goed idee van jou Ewald, en lachtehet was toch een soort humor!!

De Witte voorheen enkel een lunchroom.

De Witte voorheen enkel een lunchroom.

Nu is de Witte bekend als restaurant en Hotel in Vught en omstreken. Hier een afbeelding uit de tijd dat het enkel een lunchroom was.

Gerrit van der Valk had het verbruikt en toch hadden ze veel weg van elkaar

Gerrit van der Valk had het verbruikt en toch hadden ze veel weg van elkaar

Na de contacten die Ewald met Gerrit van der Valk had, van het grote horeca concern had deze het opeens verbruikt. Ewald at zo nu en dan bij de Witte in Vught, toen enkel een restaurant, later is dit een hotel geworden. Ewald had Gerrit juridisch bijgestaan en advies gegeven. Maar toen er nog geen dank je wel; ik citeer: 'er kon verdomme nog geen dankje wel vanaf' toen had dhr. van der Valk het verbruikt. Ik geloof dat ze de laatste jaren ook geen contact meer hebben gehad. Een leuke anekdote is dat na een diner van Ewald met een zakenpartner in motel Nuland (ook een van van der Valk) concern Ewald wilde weggaan zonder af te rekenen, hij zei ik heb nog zoveel van hem tegoed. Die Gerrit is me nog zo veel schuldig. Uiteraard werd de rekening uiteindelijk toch gewoon betaald. Na het zien van een boeiende reportage onlangs, van dhr. van der Valk herkende ik zoveel overeenkomsten tussen hem en Ewald. Beide waren ze personen met vermogen en een bepaalde macht. Op de hielen gezeten door de overheid en de belasting. Een ieder die ook maar erudiet is weet dat een economie draait op zogenaamd zwart geld. Nou weet ik niet hoe het met dhr. van der Valk zat maar hij is, net als Ewald was,een hardwerkend persoon die geen 40 urige werkweek kende maar alle energie in investering stopte. En als je het met een bepaalde visie bekijkt (ook al deel ik niet de gehele visie) lijkt het of mensen die hard werken, investeren daarvoor door, zoals Ewald zou zeggen 'Overgheidstuig' gestraft werden. De een vind het egoisme de ander heeft er veel bewondering voor. Na wat mailen met de secretaresse heb ik de kant van dhr. Gerrit van der Valk gehoord. Zijn versie is iets anders. Ik ben er zelf niet bijgeweest en ik heb hoor en wederhoor in een hoog vaandel staan, hier de versie van dhr. van der Valk Wat betreft de inmenging van de Overheid gaf dhr. van der Valk als antwoord: Wij ( de van der Valken ) investeerde voor de werkgelegenheid, wat betreft onze bezittingen. Op de vraag of hij weleens met Ewald ging jagen was het antwoord: Nee, wij gingen niet jagen, wel wandelen, op landgoed Ochten en in het Wilhelminapark. Volgens dhr. van der Valk heeft Ewald hem nooit juridisch advies gegeven Dhr. van der Valk pachtte wel grond van Ewald. Voor het buitenlands vermogen verwijst dhr. van der Valk mij naar zijn vroegere fiscalist. Volgens dhr. van der Valk is er geen grond gepacht van Ewald, om dieren te fokken. Over het vermogen weet dhr. van der Valk ook niet het fijne, wel weet hij dat Ewald veel grond had.

Vragen en of opmerkingen

Ik kreeg een mail van een fotograaf met de vraag of het mogelijk is te fotograferen op Zionsburg, Ik moet U zeggen dat daar de stichting over gaat en degene die aan het hoofd staat van de stichting wil helaas niemand op het terrein hebben. Ik kreeg de vraag wat er met een vervallen boederij gaat gebeuren. deze persoon heb ik doorverwezen naar een persoon die deel uitmaakt van de Stchting. ik heb de vraag gekregen of de schrijver van een boek over Zionsburg teksten van deze site mag gebruiken. Ik ben daarmee accoord gegaan na een persoonlijk gesprek. Via de mail heb ik een aantal vragen aan dhr. Gerrit van der Valk mogen stellen, via zijn secretaresse). De antwoorden zijn op deze pagina verwerkt. Een gerenomeerd tijdschrift heeft mij benaderd voor een interview daar ben ik mee accoord gegaan. Later meer info hierover. Een fotograaf heeft mij medegedeeld dat meerdere foto's door hem genomen zijn. Ik ben hem dankbaar dat ik ze mag gebruiken. Het betreft dhr. Ad. Kuppens uit Gemonde. Omdat het voor mij nog erg moeilijk is het terrein te betreden heeft een fotograaf Bernd Bacher de recente foto's genomen waarvoor mijn dank.

Hoe vermogend was Ewald eigenlijk?

Hoe vermogend was Ewald eigenlijk?

Aangezien ik de persoonlijke post van Ewald verbrandde viel mijn oog weleens op afschriften van buitenlands vermogen. Ewald had een doorlopende rekening bij de postbank waar altijd een X bedrag opstond. Verder deed hij veel zaken met de Amsterdamse prive-bank X waar een ander bedrag op stond. Maar om terug te komen op het buitenlands vermogen, ik sprak Ewald er een keer op aan, hij heeft toen nader uitleg gegeven maar ik moest het voor me houden. Naar mijn weten stond het grote vermogen verdeeld over zo'n 5 bankrekeningen annex fondsen waarvan veel Koninklijke olie in het buitenland. Een puissant bedrag als ik alleen al keek naar de jaarlijkse rente in Amerikaanse Dollars. Als ik deze bedragen en de waarde van de landerijen bij elkaar op zou tellen zou Ewald hoog in de top 500 van de Quote zijn geeindigd. Nu is het o.a. de taak van zowel recherche als de Stichting om dit alles op te kunnen sporen. Als ik met de familie praat gaat het niet over geld zaken, maar ik heb inmiddels wel begrepen of het maar de vraag is of Zionsburg ooit hersteld wordt, U raadt 't al; waar is het vermogen gebleven?. Onbegrijpelijk voor mij omdat ik een ruwe schatting van het totale toenmalige vermogen heb.

Liever ganzen dan zwanen.

Liever ganzen dan zwanen.

Zwanen willen alleen maar mooi zijn zei Ewald. Ganzen dát was pas een oplossing. Je mocht ze niet te veel mais geven anders hielden ze de gazons niet kort. Aangezien op vele stukken gras de brandnetels gingen overwoekeren groeide ook het gras enorm hoog, de ganzen kwamen daar niet meer. Zwanen waren er ook ieder jaar maar voor de veiligeid vond Ewald de ganzen veel interessanter. Als er jonge gansjes waren heeft Ewald mij voorgesteld met een jachtgeweer achter de katten aan te gaan in de tuin. Hij bleef zo aandringen dat ik een keer met het oude jachtgeweer een ronde ging doen. Ik zag wel katten maar ging rustig een sigaretje roken, ik hou van katten dus schiet ik daar echt niet op. Bij terugkomst vertelde ik dat ik 2 katten had neergeschoten en ze begraven had. Ewald weer blij en als een toeval vertelde hij mij een week later dat hij geen kat meer gezien had in de tuin. Hij blij en ik blij. Hier een ganzenpaartje in de tuin.

statistieken